Tagarchief: schoonmakers

Linkse mensen over staken: ‘Internationaal gezien zijn we watjes’


Een FNV’er die alvast wat aan werktijdverkorting doet

Stakingswijzer

Op nu.nl staat een achtergrondartikeltje over staken in Nederland. Heel verhelderend. Laat ik er maar eens wat uithalen.

Op de knieen!

[Evert Verhulp, prof in Mokum]: “Het oorspronkelijke stakingsidee is staken totdat je werkgever door de knieën gaat en dat zie je in Nederland eigenlijk nooit meer.”

Dit kletsje gaat uit van een samenzweringstheorie. We staken niet meer genoeg en dat zou toch echt wel moeten. Werkgevers moeten op de knieën! Maar het simpele feit is natuurlijk het tegenovergestelde: werkgevers betalen hun werknemers heel prima en iedereen met twee werkende hersencellen weet dat een staking het bedrijf en dus hun dagelijks brood in problemen brengt. Niks wij tegen zij, niks klassenstrijd. Het bedrijf waar je werkt is je thuis, je collega’s zijn je vrienden en je baas is geen kwaadaardige uitperser maar iemand die je de mogelijkheid geeft om een bestaan op te bouwen om een huis te kopen en een familie te stichten.

Nederlanders kunnen eigenlijk ook niet staken, legt hij uit. “Internationaal gezien zijn we echt watjes.” Zo staakten de Nederlandse werknemers tussen 2010 en 2016 gemiddeld negen dagen per duizend medewerkers per jaar, in Frankrijk stond dit cijfer op 125 dagen.

Ga je nou Frankrijk als goed voorbeeld er bij halen? Ben je wel goed bij je hoofd?

“als er wordt gestaakt het algemeen wel in gezichtsbepalende sectoren gebeurt. Met name in de nutsvoorzieningen, het openbaar vervoer, de politie en het onderwijs zijn stakingen. Maar bij bedrijven wordt over het algemeen weinig gestaakt.”

Belangrijke clue: Zeg maar het verschil tussen de overheid en het bedrijfsleven.

Zo hebben de vakbonden soms ook juist door hard te staken knappe prestaties geleverd, zegt de (prof Stefan Sagel). Hij wijst op de maandenlange staking in de schoonmaakbranche in 2010 waardoor er een enorme rotzooi ontstond op bijvoorbeeld de treinstations. Uiteindelijk leverde de actie een groot succes op voor de vakbonden en de werknemers.

En het gevolg daarvan? De hele schoonmaakbranche werd weer genationaliseerd en ingelijfd onder de rokken van Lodewijkje Asscher en Stefje Blok, de ubersocialisten. Met als gevolg dat de gewone belastingbetaler weer eens diep in de beurs mag tasten om in bloed al die fijne loonsverhogingen die Lodewijkje en Stefje zo gul in het rond gestrooid hadden te betalen. Dat is het kenmerk van socialisme: stemmen kopen met andermans geld.

Vakbonden: de pest voor de samenleving

Wie denkt dat je met staken een hoger salaris kan afdwingen komt van een koude kermis thuis. Denk V&D, die hadden ook van dat soort plannetjes. Nederland is een kenniseconomie en dus een meritocratie. Alleen mensen die veel kennis en kunde toevoegen aan productinnovatie, product ontwerp of productieprocessen zitten er warmpjes bij, de rest zakt onherroepelijk af naar de onderkant. Dat wil niet zeggen dat die mensen het slechten krijgen maar ze groeien niet meer mee met de bovenkant van de samenleving. Die gaat er steeds meer op vooruit, de bekende ‘tweedeling in de samenleving’. En dat effect wordt nog eens versterkt omdat Lodewijkje en al zijn vriendelijke vrinden letterlijk bootladingen aan ongeschoold tuig naar binnen trekken: wie in Nederland geboren en getogen is en slechts het VMBO gedaan heeft, is er slecht aan toe.

Vakbonden staken alleen maar in overheidssectoren omdat ze daar iets gedaan krijgen. Een politicus zal nooit iemand ontslaan -allemaal stemmertjes, zie hierboven- en zeker niet tijdens een crisis. Dat wordt dagenlang feest bij de VARA: Politici spelen veel liever voor Sinterklaas dan voor Zwarte Piet.

In het bedrijfsleven wordt niet meer gestaakt omdat bedrijven daarvoor ongevoelig zijn geworden. Niet kritische -lees lagere- functies zijn al lang geoutsourced. Ga je staken dan switched het bedrijf van leverancier: voor jou een ander. En als vakbonden dan toch nog een vinger achter de deur krijgen dan vertrekken bedrijven in galop, zie Frankrijk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Links

De Communistische Partij Nederland is springlevend en Lodewijk Asscher is de voorman!


LodewijkAsscher Kutburger

Schoonmakers

Terug onder moeders rokken:

Op 1 januari treden de eerste schoonmakers weer in dienst van het Rijk.

Dat maakt minister Lodewijk Asscher van Sociale Zaken op een 1 mei-bijeenkomst in Amsterdam bekend. Hij wil in de loop van volgend jaar ook de eerste beveiligers weer ambtenaar maken.

Tja. En dus?

Eigen Achterban Eerst

Twee jaar geleden kon je het gekraai al van verre horen aankomen. Iets over ‘eerlijk’, een ‘goed loon’ en ‘het goede voorbeeld geven’.

Maar ook al kletsklep je er op los dat het een lieve lust is, de werkelijkheid is natuurlijk anders. Er is geen bedrijf in Nederland dat nog schoonmakers of beveiligers in dienst heeft, dat is allemaal uitbesteed. Om de simpele reden dat dat een stuk goedkoper is.

En daarmee kom je op de kern van de zaak: De achterban van de PvdA moet werken voor haar centen en dat bevalt onze Lodewijk helemaal niet. Beter is het dat ze weer in overheidsdienst komen en zo rustig ’s ochtends een kopje koffie kunnen drinken. En weer op tijd naar huis hoor! Geen stress, de belastingbetaler betaalt wel!

De Sosjalisten maken je land kapot

Uiteindelijk is het verhaal altijd hetzelfde. Een aan lager wal geraakte politicus die om een succesje verlegen zit -en dat zitten ze allemaal- bedenkt een mooi plan voor zijn achterban. Iets met ‘eerlijk’ en ‘rechtvaardig’ doet het altijd goed. Een mooi warm tranentrekkend verhaal erbij en hupsakee: herverkiezing is gegarandeerd!

Maar uiteindelijk moet de rekening betaald worden: Dan maar niet uit eten met je vrouw of een nieuwe fiets voor je dochter. De PvdA prikt immers een vorkje mee!

2 reacties

Opgeslagen onder Links

Stakende schoonmakers: Moet de NS door de knieën?


Schoonmakersstaking

Metershoog vuil

Ondertussen vervuilt het hele openbaar vervoer:

[Ron Meyer, FNV]: ‘Treinreiziger blijft tot knieën in de troep’

Tja. Misschien dan toch maar de eisen inwilligen?

Chantage

Het eigenaardige is dat schoonmaken van treinen nou niet echt moeilijk is. En in de huidige tijd -flinke werkloosheid- zijn er mensen genoeg te vinden die dat wel willen doen. Ook voor de huidige lonen en als het moet zelfs wel voor wat minder.

Daarmee wordt meteen duidelijk wat er aan de hand is. Niet de NS houdt haar poot stijf maar de vakbonden. Die beroepen zich erop dat het WETTELIJK VERBODEN is om via een uitzendbureau even wat extra schoonmakertjes in te huren en zo deze staking even te breken. Als het aan de NS had gelegen dan was deze staking al lang voorbij

Wurggreep

Dit geintje kan alleen maar in specifieke ‘non-tradeable’ sectoren. Doe je dit bij een willekeurige multinational dan verkast die binnen een jaar of wat naar een ander land. Voorbeelden genoeg.

Maar de NS kan niet verkassen en dus zal er uiteindelijk toegegeven moeten worden. De stakingskassen van de FNV zijn groot genoeg en over een maandje of wat komt het totale spoor gewoon compleet tot stilstand. Zul je zien: Krijg je PvdA’ers op de tv die wel willen ‘bemiddelen’ in dit ‘conflict’.

Maar uiteindelijk komt het er op neer dat de prijzen verhoogd worden. En dus dat de werkende burger mag schokken. Pas de wet maar aan zou ik zeggen. Dat de NS gewoon andere schoonmakers mag inhuren.

15 reacties

Opgeslagen onder Links