Tagarchief: Overheid

Linkse mensen over staken: ‘Internationaal gezien zijn we watjes’


Een FNV’er die alvast wat aan werktijdverkorting doet

Stakingswijzer

Op nu.nl staat een achtergrondartikeltje over staken in Nederland. Heel verhelderend. Laat ik er maar eens wat uithalen.

Op de knieen!

[Evert Verhulp, prof in Mokum]: “Het oorspronkelijke stakingsidee is staken totdat je werkgever door de knieën gaat en dat zie je in Nederland eigenlijk nooit meer.”

Dit kletsje gaat uit van een samenzweringstheorie. We staken niet meer genoeg en dat zou toch echt wel moeten. Werkgevers moeten op de knieën! Maar het simpele feit is natuurlijk het tegenovergestelde: werkgevers betalen hun werknemers heel prima en iedereen met twee werkende hersencellen weet dat een staking het bedrijf en dus hun dagelijks brood in problemen brengt. Niks wij tegen zij, niks klassenstrijd. Het bedrijf waar je werkt is je thuis, je collega’s zijn je vrienden en je baas is geen kwaadaardige uitperser maar iemand die je de mogelijkheid geeft om een bestaan op te bouwen om een huis te kopen en een familie te stichten.

Nederlanders kunnen eigenlijk ook niet staken, legt hij uit. “Internationaal gezien zijn we echt watjes.” Zo staakten de Nederlandse werknemers tussen 2010 en 2016 gemiddeld negen dagen per duizend medewerkers per jaar, in Frankrijk stond dit cijfer op 125 dagen.

Ga je nou Frankrijk als goed voorbeeld er bij halen? Ben je wel goed bij je hoofd?

“als er wordt gestaakt het algemeen wel in gezichtsbepalende sectoren gebeurt. Met name in de nutsvoorzieningen, het openbaar vervoer, de politie en het onderwijs zijn stakingen. Maar bij bedrijven wordt over het algemeen weinig gestaakt.”

Belangrijke clue: Zeg maar het verschil tussen de overheid en het bedrijfsleven.

Zo hebben de vakbonden soms ook juist door hard te staken knappe prestaties geleverd, zegt de (prof Stefan Sagel). Hij wijst op de maandenlange staking in de schoonmaakbranche in 2010 waardoor er een enorme rotzooi ontstond op bijvoorbeeld de treinstations. Uiteindelijk leverde de actie een groot succes op voor de vakbonden en de werknemers.

En het gevolg daarvan? De hele schoonmaakbranche werd weer genationaliseerd en ingelijfd onder de rokken van Lodewijkje Asscher en Stefje Blok, de ubersocialisten. Met als gevolg dat de gewone belastingbetaler weer eens diep in de beurs mag tasten om in bloed al die fijne loonsverhogingen die Lodewijkje en Stefje zo gul in het rond gestrooid hadden te betalen. Dat is het kenmerk van socialisme: stemmen kopen met andermans geld.

Vakbonden: de pest voor de samenleving

Wie denkt dat je met staken een hoger salaris kan afdwingen komt van een koude kermis thuis. Denk V&D, die hadden ook van dat soort plannetjes. Nederland is een kenniseconomie en dus een meritocratie. Alleen mensen die veel kennis en kunde toevoegen aan productinnovatie, product ontwerp of productieprocessen zitten er warmpjes bij, de rest zakt onherroepelijk af naar de onderkant. Dat wil niet zeggen dat die mensen het slechten krijgen maar ze groeien niet meer mee met de bovenkant van de samenleving. Die gaat er steeds meer op vooruit, de bekende ‘tweedeling in de samenleving’. En dat effect wordt nog eens versterkt omdat Lodewijkje en al zijn vriendelijke vrinden letterlijk bootladingen aan ongeschoold tuig naar binnen trekken: wie in Nederland geboren en getogen is en slechts het VMBO gedaan heeft, is er slecht aan toe.

Vakbonden staken alleen maar in overheidssectoren omdat ze daar iets gedaan krijgen. Een politicus zal nooit iemand ontslaan -allemaal stemmertjes, zie hierboven- en zeker niet tijdens een crisis. Dat wordt dagenlang feest bij de VARA: Politici spelen veel liever voor Sinterklaas dan voor Zwarte Piet.

In het bedrijfsleven wordt niet meer gestaakt omdat bedrijven daarvoor ongevoelig zijn geworden. Niet kritische -lees lagere- functies zijn al lang geoutsourced. Ga je staken dan switched het bedrijf van leverancier: voor jou een ander. En als vakbonden dan toch nog een vinger achter de deur krijgen dan vertrekken bedrijven in galop, zie Frankrijk.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Links

The bootlegger & the Baptist: Cocaïne


cocaineboobs

Snuifje erbij?

Vergelijk

Grote drugsvangsten in Rotterdamse haven na extra controles

met

De kiloprijzen van cocaïne zijn in een jaar tijd gedaald van 37.000 euro tot zo’n 21.000 euro.

en met

Gebruik cocaïne in Utrecht en Eindhoven fors gestegen

En dus?

Cartelletjes

Hoe gek het ook klinkt: de coke handel is een cartelletje, afgedwongen en in stand gehouden door de overheid. Wie er namelijk over denkt om ook cocaïne uit Zuid Amerika te importeren komt er snel achter dat oom agent dat niet zo fijn vindt. Of dat nederlandse Pablo Escobarretjes daar een beetje moeite mee hebben.

Daarmee wordt duidelijk wat er gebeurd. Als de douane niet meer controleert in de haven zakken de prijzen zo ver dat misdaadsyndicaten gedwongen worden hun waren te dumpen en zelfs minimum prijzen af te spreken en het gebruik explodeert navenant. Dus dan moet de overheid weer ingrijpen: trek wat drugs van de markt, vraag neemt vanzelf weer af en dealertjes kunnen weer achteroverleunen.

Reguleer die handel

Dealen mag dan voor de buitenwacht heel aantrekkelijk zijn maar in de praktijk zitten er nogal wat haken en ogen aan. Iedere dealer moet bijvoorbeeld om z’n veiligheid denken: wie te succesvol wordt kan rekenen op een bezoekje van een concurrent. Plus natuurlijk dat het zoeken van klanten op zich ook allerlei risico’s met zich mee brengt: kan politie tussen zitten, of malloten met een wapen. Allemaal niet fijn.

Veel handiger is om een vaste ‘klantenkring’ te hebben. Mensen die dagelijks een halve gram bij jou komen halen, waarvan je weet dat het niet politie is en die goed verslaafd zijn. Iedere dealer kortom is op zoek naar junks.

Dat is ook gelijk de reden dat regulering werkt. Opeens zijn al die vaste klanten weg en dat is wel de bulk in de handel. Moeten dealertjes opeens op zoek naar los-vast klanten en lopen hun inkomsten jankend terug. Plus natuurlijk dat het pushen van drugs bij kinderen nutteloos is geworden: tegen de tijd dat ze verslaafd zijn komen ze in een programma bij de overheid en is alle moeite voor niets geweest.

Reguleren die hap. Niet legaliseren -i.e. vrij verkrijgbaar voor iedereen boven de 18- maar onder toezicht verstrekken op grote schaal aan verslaafden. Zul je zien, zakt de prijs nog verder en neemt het gebruik -over de jaren heen, dat gaat niet van de ene op de andere dag- vanzelf af.

1 reactie

Opgeslagen onder Vrijheid

Het populistische geleuter van BNR: Bernard Hammelburg


Bij BNR is er dagelijks een columnist die een en ander roeptoetert over de wereld. Zo ook afgelopen week:

[Bernard Hammelburg, columnist BNR]: “Weet u wat ik wil? Een grote regering, met meer ministeries en goedbetaalde en vakbekwame ambtenaren. Houd toch op met dat populistische geleuter dat een kleine overheid beter voor ons is, dat de belastingen daardoor omlaag kunnen, dat ‘lean and mean’ beter en efficiënter zou zijn, dat privaat beter werkt dan publiek. En vooral met het misverstand dat een ‘outsider’ het beter zou kunnen dan de politieke routinier, dat de gevestigde orde verwerpelijk is. Want dan krijg je Van der Steurtjes, of Plasterkjes, of Trumpjes.”

Meer en betere ambtenaren dus. Dan komt alles goed?

Rupsje Nooitgenoeg

Een essentieel verschil tussen de overheid en het bedrijfsleven is de ‘Profit & Loss’ rekening. Als een bedrijf er de kantjes vanaf loopt dan lopen de klanten weg en gaat het bedrijf vanzelf ten onder. De vrije markt -een synoniem voor vrije burgers die zelf bepalen wat ze met hun centen willen doen- maakt snel korte metten met zo’n club. Een bedrijf zal altijd proberen goederen en diensten tegen zo’n laag mogelijke prijs en zo’n hoog mogelijke kwaliteit aan te bieden.

Dit geldt niet voor de overheid. Als de overheid er een potje van maakt dan kan de burger niet naar een ander gaan. De burger moet de nukken van zo’n overheid tolereren. En er is dus voor de overheid geen enkele prikkeling om een stapje extra te doen. Geen ambtenaar zal zaterdags overwerken omdat anders op maandag de vergunningen niet klaar zijn.

Het gevolg is dan glashelder. De overheid zal groeien en groeien. Steeds meer ambtenaren zullen aangenomen worden. Ook al gaat het slecht met de economie, toch zal de overheid als een Rupsje Nooitgenoeg steeds meer en meer opeisen. En politici zullen nooit met de snoeischaar rond gaan: Dat zijn allemaal kiezers. De vakbonden zorgen er wel voor dat dat niet licht vergeten wordt.

Mocht dan de overheid in de min draaien dan noemen we dat ‘begrotingstekort’ en houden politici praatjes over ‘investeren’ en ‘banen creëren’. Ondertussen stijgt de staatsschuld maar door en door: Op dit moment meer dan 60.000 euro per voltijds baan, bijna twee keer het modale inkomen.

Onnozel

Onze Bernard is een intellectueel vedergewicht die alleen met schelden en schimpen iets over de bühne kan krijgen. ‘Populistisch geleuter’, ‘vakbekwame ambtenaren’ en nog veel meer moois. Onze Bernard begrijpt niet eens dat dit de plank misslaat. We hebben geen tekort aan ‘vakbekwame ambtenaren’, die zijn er genoeg. Het gaat er om dat een overheid geen enkele prikkel heeft om de klant voorop te zetten.

Neem bijvoorbeeld zoiets simpels als de openingstijden. Waar elke winkelier zijn winkel in het weekend open wil doen -plus door de weeks tot ’s avonds laat- doet de overheid de tent gewoon om 6 uur op slot. Moeten mensen maar een halve of een hele dag vrij nemen. En niet alleen dat: Ook de kerntaken van de overheid -politie, justitie, defensie- worden chronisch verwaarloosd. Sterker nog, het oplossingspercentage van misdrijven is al decennia lang bedroevend laag, allerlei jihad volk kan vrijelijk het land in en uit en we kunnen niet eens meer garanderen dat er geen burgeroorlog uitbreekt. En als er dan een stuk tuig gepakt wordt dan duurt het een decennium voordat die voor de rechter staat.

Niet mensen die de overheid kleiner en meer gefocused op haar kerntaken willen maken zijn populisten maar mensen zoals vedergewicht Bernard. Die hebben de kok wel horen fluiten want die wist niet waar de lepel hing.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Vrijheid

Een kijkje bij de buren: Korea


SouthKoreaSportyGirls
Athleten van het nationale team

In Korea is enige beroering ontstaan. Wat blijkt?

Glory does not last forever, especially for Korean athletes who represented their country in international sporting events. Life after their retirement comes with a huge question ― “what should I do to make a living?”

De gemiddelde sporter leeft niet breed nadat zijn carrière gestopt is. Tijd dus voor de (koreaaanse) overheid om maar eens flink de beurs te trekken? Een staatspensioentje dus?

Shallow Markets

In Nederland zie je deze discussie af en toe ook opflakkeren. Of sporters die voor de Olympische spelen voor Nederland niet allerlei ondersteuning vanuit de overheid moeten krijgen. Of dat sporters die bijvoorbeeld in dienst van Defensie zijn geen status aparte moeten krijgen.

Maar ook het tegenovergestelde komt voor. Veel vaker zelfs. Het aantal schaatsploegen is in Nederland niet meer te tellen en wie weet welke fietsploegen er aan de Tour de France mee doen mag zichzelf meteen een medaille op de borst spelden. De vrije markt doet in een handomdraai wat de overheid -met zijn staatsgeleide programma’s zoals in Korea- in geen honderd jaar voor elkaar krijgt.

Vrijheid

Daarmee kom je op een wonderlijke conclusie: Zelfs als het om de nationale trots gaat zijn (internationale) bedrijven stukken beter in staat de belangen van Nederland te behartigen dan de overheid. Sterker nog, de overheid met al zijn goede bedoelingen en de onuitputtelijke beurs van de burger maakt er een potje van.

Ik kan de Koreanen eigenlijk maar één advies geven. Ga eens bij Samsung langs. Of bij Kia/Hyundai. Grote bedrijven van internationale naam en faam. Als er iemand is die wil betalen voor sportief talent zijn zij het wel. En als die het niet willen: Begin er niet aan.

Maar gewoon een afspraak zou ik zeggen. En stuur je politici naar huis. Die liegen en bedriegen -ook dat is internationaal allemaal overal hetzelfde- maar zullen je nooit helpen. Daarbij om nou op je 30ste met pensioen te gaan: Ben jij nou een echte Koreaan? Of meer een slampampertje?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De Jacht op Subsidies

Waarom de overheid niks kan: Nieuw paspoort halen


Rijen bij de gemeente

Nieuw paspoort nodig

Het paspoort van mijn oude moeder is verlopen. Dus ik met haar naar de gemeente voor een nieuwe. Foto’s gemaakt, oude paspoort en geld mee en hatsaflats: Hoe moeilijk kan het zijn?

Toch is dat weer volledig buiten de waard gerekend: De wachttijd was meer dan een uur voor 5 minuten werk. Het was namelijk ‘druk’. En niet zo’n beetje ook, d’r stonden tientallen mensen te wachten.

Monopolie

De reden is natuurlijk simpel: Het kan de benevolente ambtenaar (m/v) geen ene drol schelen hoe lang je moet wachten. En denk nou niet dat er niet genoeg baliemedewerkers waren: Bij de aparte trouwbalie en nog een andere balie waarvan het nut mij volledig ontgaan is zaten bij elkaar minimaal 4 mensen uit de neus te eten. Als het er niet meer waren.

Vergelijk het eens met een café op een mooie zomerdag. Wachttijd voor een biertje van een uur: Hoe lang denk je dat het duurt voordat mensen opstaan en na het volgende terras gaan?

Wat drijft een ambtenaar?

De individuele medewerkers kun je weinig aanrekenen: Die hadden ook wel door dat er meters gemaakt moet worden. Maar toch ontstaat er een situatie die bij een commercieel bedrijf nooit of te nimmer zal ontstaan.

De reden is simpel: Hoe snel de klant wel of niet geholpen wordt heeft geen enkele invloed op het salaris van het plaatselijke baasje. Die heeft een budget en wil verder geen gezeur. Als het druk is dan zet hij wel een bord neer: Goede klantenservice noemt hij dat. ‘T is toch een monopolie en dus kunnen burgers nergens anders heen. Waarom zou hij zich druk maken en extra kosten creëren voor wat tijdelijk personeel? Of even de trouwbalie dicht doen? Geeft alleen maar gedonder. De burger moet gewoon maar een ochtend vrij nemen voor een nieuw paspoort.

Het apparaat dat de nummertjes moet uitgeven -een glanzend modern tiptoets computergestuurd ding dat kennelijk een paar centen mocht kosten- was trouwens kapot. Papier was op.

2 reacties

Opgeslagen onder De Irrationele Mens

Vergroening


DuitslandAanvallen

Meer groene investeringen nodig

Het Planbureau voor de Leefomgeving heeft een vers-van-de-persbericht rondgestuurd:

Wil Nederland een rol van betekenis blijven spelen in de wereldeconomie, dan zal ons land fors moeten inzetten op vergroening.

Tja. Klinkt logisch. Innovatie, duurzaamheid. De kranten staan er vol mee. Dus het zal wel zo zijn? Als de overheid het zegt?

De Jacht op Subsidie

Wie d’r echter ietsje langer -een minuut of 2,3- over nadenkt komt tot een heel andere conclusie. Simpel feit is dat als iets zonder subsidie niet rendabel is, het met subsidie niet plots wel rendabel wordt. Tenzij je van plan bent tot in lengte van dagen subsidie te blijven schokken. Iets wat bv de Chinezen doen met hun zonnepanelen: Nog nooit zo goedkoop geweest! Dank je wel meneeltje poepchinees!

En dan nog. Innovatie, onderzoek & ontwikkeling en investeringen in nieuwe technologie gebeuren voornamelijk als de economische randvoorwaarden op orde zijn. En dat is in Nederland een flink probleem. De overheid die willekeurig de belastingen op alles en nog wat verhoogt, de marginale loonbelasting die over de 60% heen gaat -van iedere euro die een ondernemer extra in R&D stopt kan zo hatsaflats 60 cent bij de fiscus ingeleverd worden-, de belastingen op sparen en investeren, de belastingen op winst maken en zelfs de VvMU -toch lang een boegbeeld van de Nederlandse identiteit- die fors onder druk staat.

Wag the Dog!

Dit persberichtje van het Polit Planbureau (voor de Leefomgeving) is weer een typische actie van de Groene Linksche Medemens. Dat je überhaupt je subsidieclubje ‘planbureau’ noemt, hoe erg laat je jezelf dan in de kaart kijken? De overheid moet helemaal niks plannen. Krijg het nou eens in je kop dat de overheid geen ondernemer is, nooit geweest is en ook nooit zal worden! De overheid moet voorwaarden scheppen voor ondernemers! Lagere belasting op werken, sparen en investeren. Een overheid die zich richt op haar kerntaken -veiligheid bijvoorbeeld, need I say more?- en politici die niet elk Groots Plan en elke Grootse Visie meteen met belastingpoet moeten financieren ter meerdere eer en glorie van voornamelijk hun eigen ego.

Dat zou helpen. Dus denk maar niet dat ’t gaat gebeuren.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De Jacht op Subsidies

Is een overheidstekort & bijbehorende staatsschuld slecht?


Ot en Sien

De Vraag

Nederland heeft een tekort op de begroting -4.1% BBP- en een flinke staatsschuld -85% BBP. Wat is het probleem daarmee?

De Analyse

Ook al lijkt het vreemd: Het hebben van een tekort op de begroting en/of een flinke schuld hoeft op zich geen probleem te zijn. Kijk ik bijvoorbeeld naar mijn eigen inkomen dan heb ik in mijn hele leven voornamelijk een overschot op de begroting gehad met twee uitzonderingen: Tijdens mijn studietijd ging ik een beetje in de min en een jaar of 10 geleden heb ik een huis gekocht. Toch hoef ik mij niet ongerust te maken: De hypotheek kan ik makkelijk betalen en als ik het huis verkoop krijg ik mijn centen weer terug.

Het punt is namelijk niet het tekort of overschot op de begroting of het hebben van een hoge of lage schuld maar wat er met die centen gedaan wordt. Een overheid die zuinig aan doet, het geldt niet verkwanselt en toch in de min draait om kinderen te laten studeren doet een verstandige investering in de toekomst van het land. En dat de staatsschuld dan toeneemt is op zich irrelevant: Daar staan in de toekomst (veel) hogere belastinginkomsten tegenover. Je zou als land wel gek zijn om je jeugd niet te laten studeren.

Aan de andere kant is een overheid die in de plus draait, z’n schulden aflost en zuinigjes aan doet niet meteen goed bezig. Als dat betekent dat deze inteert op eerder gedane investeringen -opleidingen van de burger, infrastructuur, orde & gezag- dan komt boontje vanzelf om zijn loontje: In de toekomst zal de economie afkoelen en de burger er op achteruit gaan

Conclusie

Niet het tekort of overschot op de begroting en ook niet de hoogte van de staatsschuld is belangrijk maar hoe verstandig de overheid met de belastingpoet omgaat. Niet de inkomsten van de overheid bepalen de houdbaarheid van de begroting maar de uitgaven.

Dat geeft gelijk aan wat er nu mis is met het openbare debat over de publieke financiën. Er wordt alleen gepraat over hogere belastingen en snijden in de uitgaven. Maar niemand heeft het er over welke uitgaven van de overheid noodzakelijk zijn en welke niet. Wat is de verantwoordelijkheid van de overheid -en zal dus tegen hoge kosten gedaan moeten worden- en wat kan beter aan de burger overgelaten worden -tegen lage kosten?

En dat is het echte probleem.

8 reacties

Opgeslagen onder Politiek

De Zegeningen van het Kapitalisme: De Koelkast


Koelkast 1950

Lekker fris!

Wie in 1950 een koelkast wilde kopen moest daarvoor flink in de buidel tasten. 495 gulden (225 euro) om precies te zijn. Met een gemiddeld bruto uurloon van toentertijd 0.70 euro per uur moest de man des huisches daar 8 weken voor werken, exclusief de loonbelastingen.

Koelkast 2013

Vergelijk dat eens met nu: Bij de mediamarkt heb je een vergelijkbaar modelletje -tenminste: qua afmetingen- voor 188 euro, exclusief BTW. Het huidige gemiddelde bruto uurloon is 20 euro: In iets meer dan een dag werken is hij van jouw, exclusief loonbelastingen en BTW (In 1950 had men nog geen BTW, dat kwam pas in 1969).

In tijd-voor-tijd kosten zijn koelkasten de afgelopen 60 jaar 35 keer zo goedkoop geworden.

Conclusie

De beste tijd om te leven in de geschiedenis van de mensheid is vandaag. En de rek is er nog lang niet uit. Hoe graag politici en ander grof volk je ook willen doen geloven dat de samenleving op de rand van instorten staat: Wat nog maar 60 jaar geleden alleen voor de superrijke elite beschikbaar was is nu een onbetekenend gebruiksvoorwerp voor iedere burger. Dankzij de vrije markt die er voor zorgt dat bedrijven steeds weer op nieuw, jaar-in-jaar-uit, de burger betere producten tegen een betere prijs moeten leveren op straffe van faillissement.

Zonder dat politici er ook maar iets mee te maken hebben gehad levert de vrije markt al decennia lang welvaart voor iedereen.

7 reacties

Opgeslagen onder Kapitalisme

Vrije markt = voordeel voor de gewone man


tango

Benzine tanken

Wie een auto heeft weet het al lang: Tanken langs de snelweg is duurder. En dat is raar. Immers in een vrije markt geldt de ‘Law of one price’: Wie probeert een hogere prijs te vangen krijgt het deksel op zijn neus. Je concurrent gaat er met je klanten vandoor.

Iets dergelijks is al aan de gang met de onbemande tankstations van Tango. Wordt er ergens zo’n pomp geopend dan gaan in een straat van 10 kilometer de prijzen omlaag.

Geen vrije markt

De reden is natuurlijk simpel: Langs de snelweg is er geen vrije markt. Klanten kunnen niet even een stukje omrijden -alleen al omdat je niet weet waar een goedkopere pomp zit- en dat kost ook nog eens extra tijd. Maar het allerbelangrijkste is dat de oliemaatschappijen niet hard met elkaar concurreren en dat Rijkswaterstaat dat ook in de hand werkt: De vergunningen worden per opbod verkocht.

Pompstations staan namelijk niet naast elkaar maar om de 15 kilometer. En dan ontstaat er geen prijsdruk. Zie daar hoe de overheid -via Rijkswaterstaat- een leuk een-tweetje met de grote oliemaatschappijen speelt. En dat gaat niet om een paar stuivers. (*) In principe is dit net zo’n subsidie als dat de overheid gewoon direct geld zou overmaken.

Monopolies houden nooit stand

Toch is de economische theorie er duidelijk over. Zo’n door de staat gesanctioneerd monopolie houdt nooit stand. Uiteindelijk -ook al duurt het decennia- breekt het vat. Zo ook in dit geval.

[Petra van Stijn, Voorzitter vereniging van tankstations BETA]: “Het ligt in de verwachting dat onbemande tankstations langs de snelwegen komen. Dan krijg je een prijzenslag”

Maar niet alleen dat. Huidige technologie helpt ook een handje. Met een smartphone en een app wordt je naar het dichtstbijzijnde goedkope tankstation geleid.

Conclusie

Wie vertrouwt op de overheid om bedrijven die hun monopoliepositie uitbuiten in toom te houden komt bedrogen uit. En dat is altijd en overal zo. Bedrijven hebben een enorm sterke incentive om zo’n monopolie in stand te houden, de overheid beurt wat extra belastingpoet en verder kraait er geen haan meer naar. Ik was jouw hand, jij de mijne.

Veel verstandiger is om de basieke wetten van de economie te gebruiken. Laat de vrije markt zijn werk doen en ei-ziet: De burger loopt met het voordeel weg en bedrijven moeten steeds slimmer en inventiever worden om tegen goedkopere prijzen betere producten aan te bieden.


(*) Dikke duim schatting: Een gemiddelde tankbeurt kost 70 euro. Elke 2 minuten komt er een auto tanken, 18 uur per dag, 365 dagen per jaar. Dat zijn 200.000 volle benzinetanks per jaar met een omzet van 14 miljoen. 9 cent per liter te veel is 5% dus totaal 700k voor de oliemaatschappij. Er zijn -zeg- 150 pompstations langs de snelweg in Nederland: Totaal 100 miljoen skimming off the top.

3 reacties

Opgeslagen onder Kapitalisme

Kapitalisme: Het beste wat de burger is overkomen in 100.000 jaar!


PFAFF 1950

Naaimachine

In 1950 kon de huischvrouw voor de lieve somma van Dfl 298,- (135 euro) een PFAFF naaimachine kopen om al het verstelwerk in een handomdraai te doen. Met een gemiddeld bruto uurloon van 0.70 euro moest de man des huizes daar bijna 200 uur voor werken.

Brother 2013

Tegenwoordig kun je een Brother naaimachine kopen voor 139 euro, vrijwel dezelfde prijs als meer dan 60 jaar geleden. Met een gemiddeld bruto uurloon van 20 euro is hij binnen 7 uur werken van jou. Tenminste: Voor wie überhaupt nog kleren verstelt. De meeste sokken gaan zo de vuilnisbak in als er een gat in zit en de laatste keer dat ik een knoop heb aangezet of een kniestuk op een broek heb genaaid dateert ook al weer van mijn studententijd.

Conclusie

Moest je in 1950 nog vijf weken werken voor een naaimachine, tegenwoordig is dat minder dan een dag. En dat alles ondanks -of misschien wel dankzij- dat de overheid zich er niet mee heeft bemoeid. In de geschiedenis van de Nederlandse parlementaire politiek zijn nog nooit kamervragen gesteld over de prijs van naaimachines. Niet verwonderlijk: Als de overheid zich koest houdt zorgt de vrije markt er voor dat bedrijven steeds beter hun best gaan doen voor de gunsten van de burger en plukt diezelfde burger daar uiteindelijk de vruchten van.

Kapitalisme: Vooral voor wie weinig geld heeft!

19 reacties

Opgeslagen onder Kapitalisme

Kapitalisme: het beste voor de mens!


tv-1953

In 1953 -60 jaar geleden- kon je het nieuwste model tv toestel van Philips kopen voor de lieve som van 795 gulden. Weliswaar zwart wit maar wel met een 36 centimeter beeldscherm. Toentertijd verdiende de doorsnee arbeider 0.70 euro bruto per uur: Je moest er meer dan 500 uur voor werken, exclusief belastingen.

tv-2013

Tegenwoordig haal je een tv voor 156 euro ex btw -in 1953 had je nog geen btw- bij de mediamarkt. In kleur, met een afstandsbesturing en digitaal beeld. Het huidige gemiddelde loon is 20 euro per uur bruto: Je hoeft er minder dan een dag voor te werken.

In tijd-voor-tijd termen zijn tv’s ruim 60 keer goedkoper geworden. Nog afgezien van de gigantische kwaliteitsverbeteringen -die van de mediamarkt speelt ook dvd’s af. Is allemaal spontaan zonder dat de overheid zich er mee heeft bemoeid -of misschien wel dankzij- gebeurd.

Kapitalisme: Juist voor wie weinig geld heeft!

5 reacties

Opgeslagen onder Kapitalisme

Het lesje voor Francois Hollande


Hogere belastingen …

In Frankrijk heb je een socialistische President. Het eerste dat hij deed was de pensioengerechtigde leeftijd verlagen, de pensioenen verhogen en de belasting voor mensen met een hoog inkomen verhogen. Naar liefst 75%. Daarbij wil hij het aantal ambtenaren verhogen om zo de crisis te lijf te gaan.

Om het allemaal te betalen gaat hij de belastingen verhogen met 20 miljard.

Prima toch? Eindelijk eens een politicus die het op neemt voor de gewone man!

… en de consequentie?

De rekening komt langzamerhand binnendruppelen. Rijke Fransen kunnen makkelijk de grens over wippen naar Engeland. Een handelskantoor of adviesbureau is zo verplaatst. Nog nooit stonden er zoveel dure appartementen in Parijs te koop.

Of neem het geval dat een multinational zijn jaarlijkse productieplanning gaat doen. Dan wordt het toch wel aantrekkelijk om de nieuwe modellen in Polen te laten maken en de Franse vestiging maar te laten voor wat het is. Of bijvoorbeeld -als er toch gereorganiseerd moet worden- de Franse vestigingen wat verder uit te kleden.

Niet dat Francois het niet wist hoor. Zelfs dit weekend heeft de Franse werkgeverslobby de Franse overheid dringend gevraagd om de belastingen te verlagen. Omlaag omdat de Franse werkgevers het niet meer dicht kunnen lopen. Maar Francois en zijn vrienden weten het beter: Hij heeft namelijk een Plan en dat gaat 5 jaar duren: “Next year, a plan to improve competitiveness will be put into action which will put emphasis on non-price competitiveness because we have a considerable delay compared to Germany”

Prima. Kan best wel een jaartje wachten.

1 reactie

Opgeslagen onder Links

Maarten van Rossem: Kapitalisme is slecht!


De Stelling

Mailtje van Maarten van Rossum, via het nrc:

In de drie decennia na de Tweede Wereldoorlog was er sprake van een sterke economische groei en werd er gewerkt aan de opbouw van de moderne verzorgingsstaat. In de loop van de jaren zeventig stagneerde de groei. Zoekend naar een nieuw economisch model, triomfeerde onder Thatcher en Reagan het neoliberalisme. Na aanvankelijke successen ontspoorde de marktideologie en die wildgroei leidde tot de krediet- en eurocrisis. Een ingrijpende wijziging van ons economisch systeem lijkt noodzakelijk.

Tja. Klopt als een bus toch?

De Analyse

Maarten is prof in Utrecht. Geschiedenis welteverstaan. En dat is vreemd om twee redenen.

De eerste reden is dat het kapitalisme -grofweg sinds 1800- de mensheid geweldig veel goeds heeft gebracht. De levensverwachting is ruim verdubbeld, mensen zijn tien tot twintig keer zo rijk geworden en er leven meer mensen dan ooit op deze planeet zonder dat grote hongersnoden de bevolking in check houden. Maarten mag er dan wel voor gestudeerd hebben, er veel van begrepen heeft hij niet. Wie nadenkt over kapitalisme en de vrije markt kan maar tot een conclusie komen: Het beste systeem dat de mensheid is overkomen.

Het tweede punt is dat Maarten dan wel prof is maar van economie heeft hij niet veel kaas gegeten. De economische wetenschap is er nog helemaal niet uit wat er nou allemaal mis is gegaan en hoe dat had kunnen voorkomen worden. Maar een ding is wel duidelijk voor de meeste economen: Het was niet het ‘Kapitalisme’ dat voor de brokken zorgde maar het ongezonde samenspel tussen bedrijfsleven -en dan met name de financiele sector- en overheid. Daar waar politici -met al hun goede bedoelingen- de vrije markt aan banden (of juist niet) legde is het fout gegaan. Dat heeft ook een naam: Crony Capitalism.

Neem bijvoorbeeld het concept ‘systemic risk’. Sommige bedrijven waren zo groot dat het een bedreiging voor de samenleving was om die failliet te laten gaan. De simpelste vraag is natuurlijk waarom die bedrijven überhaupt bestaan. De AIVD houdt scherp toezicht op allerlei ranzige homegrown fundamentalistjes, de politie pakt regelmatig twitterende scholieren op maar voor een ABN die de natiestaat kan bedreigen heeft niemand oog. En als je Wellink (ex-president van DNB) vraagt waarom hij er niets van heeft gezegd dan is het opeens: “Niet mijn verantwoordelijkheid”.

Of neem het laatste debacle: De Euro. Die is ons door de strot gedouwd met allerlei vage voordeeltjes -het zou de moeite van het wisselen van geld op vakantie besparen(!)- terwijl nu een decennia later duidelijk waar die voor dient: Als gouden mes op de keel om de natiestaat op te heffen en in de Europese droom op te laten gaan. Dat dat economisch helemaal niet kan was toen ook al bekend maar wordt zelfs nu -terwijl we midden in de rotzooi zitten- nog steeds door de gemiddelde eurofiel ontkend. Pas op het moment dat Griekenland, Spanje en Portugal uit de Euro stappen en de minister van Financiën 50-100 miljard -als het niet meer is- moet lappen zul je een discussietje krijgen en dan nog van het type “Ja, maar …”

Conclusie

Een essentieel onderdeel van het kapitalisme is de zgn ‘Profit & Loss’ functie. Bedrijven die verstandige beslissingen nemen blijven, bedrijven die onverstandige dingen doen verdwijnen. De politiek heeft al decennia lang daar een spaak in het wiel gestoken een daar is door bedrijven op gespeculeerd. En soms zelfs letterlijk: Warren Buffet heeft tijdens het dieptepunt van de crisis grote belangen genomen in banken die kopje onder zouden moeten gaan juist omdat hij er op rekende dat de overheid wel te hulp zou schieten. En omdat veel investeerders zijn voorbeeld volgden chanteerde hij zo de overheid indirect. Heeft hem miljarden opgeleverd.

Reagan en Thatcher hebben toentertijd geprobeerd de overheid uit het bedrijfsleven te halen. Dat is maar matig gelukt en je kunt daar best commentaar op hebben. Maar om crisis’ zoals de laatste te vermijden is dat de enige realistische aanpak die we kennen: Privatisering, deregulering, voor voldoende concurrentie zorgen, de overheid er buiten houden en de macht van de politiek uitkleden. Zodat als het mis gaat bedrijven op de fles kunnen zonder dat de hele wereld in de problemen komt.

En Maarten?

Maarten probeert -heel kapitalistisch- een opname van een hoorcollege te slijten via zijn vrienden bij het nrc. Hij heeft voor zichzelf een niche in de markt uitgebikt als een soort Linksch Orakel. Komt vaak op de tv -de VARA- en hij heeft een goed gevoel voor cynisme. Samen met zijn professorenbaantje (100k+) leeft hij er goed van, van het ‘verheffen van het volk’.

16 reacties

Opgeslagen onder Vrijheid

Smoke & Mirrors: Level Playing Field


De Stelling

Een van de redenen voor de EU en later de Euro is het principe van het ‘Level Playing Field’ (LPF)

A level playing field is a concept about fairness, not that each player has an equal chance to succeed, but that they all play by the same set of rules.

Alle bedrijven binnen de EU moeten zich aan dezelfde wetten houden en overheden kunnen niet meer hun eigen bedrijven voortrekken op buitenlandse. Goed plan? Slecht plan?

De Analyse

Het concept ‘eigen bedrijven’ is al erg vaag. Overheden bezitten maar een heel klein deel van de bedrijven in het land. Wat er mee bedoeld wordt is natuurlijk bedrijfjes die goede politieke connecties hebben. Die zijn namelijk in staat om politici -direct of indirect- te beïnvloeden. Tariefmuren, vergunningen en andere restricties op vrije handel tussen landen betekent minder concurrentie en dus hogere prijzen.

Van de andere kant is een LPF weer een pracht van een mogelijkheid voor de overheid om haar greep te vergroten. Immers: De concurrentie tussen overheden onderling is uitgeschakeld. Het is helemaal niet toevallig dat in heel de EU de belastingdruk veel hoger is dan in de rest van de wereld. Bedrijven en burgers kunnen simpelweg niet ontsnappen.

Conclusie

Voor een overheid die het goed voor heeft met haar burgers is een LPF een gruwel: De eigen overheid kan niet meer via lage belastingen en lage regeldruk het voordeel voor de eigen burger binnen slepen maar moet zich aanpassen aan de Europese regelzucht en incompetentie.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Europa

De Jacht op Subsidies: Langstudeerders


De Stelling

Het vorige kabinet heeft geprobeerd paal en perk te stellen aan eindeloos studeren: De langstudeer-boete. Wie te veel achterstand oploopt moet 3k betalen. Maar nu is het verkiezingstijd:

[Jadnanasing, PvdA]: “Het is oneerlijk dat studenten die op 1 september een boete moeten betalen er bijna zeker van kunnen zijn dat er per 12 september een politieke meerderheid tegen die boete is”

Moet die boete nou doorgaan of niet?

Sinterklaas en Zwarte piet

Feit is natuurlijk dat mensen die eindeloos studeren aanstaande afhakers zijn. Iedere afhaker is immers automatisch een langstudeerder. En feit is ook dat studeren niet gratis is. Volgens het CBS kost een ‘tertiaire’ opleiding gemiddeld 10k per jaar aan subsidie dus een veterstrik diploma is al gauw 50k belastingpoet.

Wie geld van een ander uitgeeft is daar doorgaans veel minder zuinig mee als wanneer het z’n eigen centen zijn. Dat geld voor studenten ook. Een langstudeer-boete is een prima stok om de Jongens en Meisjes Studenten de eerste grote-mensen regel bij te brengen: Eigen Broek Ophouden

Conclusie

Het is weer verkiezingstijd. De Jongens en Meisjes uit de Tweede Speelkamer waaien met alle winden mee en opeens worden impopulaire maatregelen teruggedraaid. Een prachtig voorbeeld van hoe politici denken: Stemmen kun je kopen met voordeeltjes voor de achterban. Dat moet betaald worden door de belastingbetaler. En aangezien politici liever voor Sinterklaas dan voor Zwarte Piet spelen: Verhogen we toch de belastingen een beetje?

6 reacties

Opgeslagen onder De Jacht op Subsidies

Waar betalen we belasting over?


cbs.nl

Waar betalen we belasting over?

De directe belastingen die we betalen zijn bijna 25% van het BBP. Nog eens zoveel wordt er aan sociale premies en verzekeringen achter gehouden maar daar gaat het nu even niet over.

De eerste post is de loonbelasting. Dat is traditioneel zo sinds de jaren ’70 toen Den Uyl een harde nivelleringspolitiek voerde: Wie werkt voor zijn centen moet betalen, wie maar wat rondhangt krijgt een uitkering. De gevolgen laten zich raden: lagere groei en hogere werkloosheid.

Het afgelopen decennia weer erg populair: Verhoog de belastingen op werk maar om alle fröbelplannetjes van onze geliefde politici te bekostigen. Dat we hier een hoge prijs voor betalen zal ze een rotzorg zijn.

De tweede post is de BTW en vergelijkbare consumptie-belastingen. Een soort ‘flat-tax’ waarbij iedereen betaalt naarmate hij consumeert. Niet fijn, maar de overheid moet ook aan zijn centen komen en dit is in dat opzicht de minst verstorende manier. Iedereen draagt evenredig bij, niemand is uitgezonderd en niemand wordt excessief gepakt.

De derde post is de belasting op sparen en investeren. Bedrijven betalen ‘vennootschapsbelasting’, een nare eufemistische term voor belasting op investeren. Die centen zouden ook aan de aandeelhouders gegeven kunnen worden of opnieuw geïnvesteerd. Dat betekent meteen dat er minder kapitaal is om mee te werken en dus dat de productiviteit per werknemer lager is dan anders. En dat betekent weer: Lagere lonen en lagere pensioenen.

Uit de grafiek zou je kunnen concluderen dat deze post het laatste decennia sterk is geslonken maar dat is grotendeels de schuld van de crisis. Als bedrijven geen winst maken betalen ze ook geen winstbelasting. De post is wel iets afgenomen maar niet zo veel.

Een post die hier niet expliciet tussen zit -verdeeld over Milieu en Ondeugd- is de auto. Bij elkaar zo’n 1.9% van het BBP, zeg maar 8% van de belastinginkomsten van de staat.

Mijn voorstel

Verlaag de belastingen op werk en op sparen & investeren. Zul je zien: Die crisis is in no-time niet meer dan een nare droom.

2 reacties

Opgeslagen onder Politiek

Waar blijft je geld?


Het kabinet is gevallen en binnen een paar dagen ligt er toch een akkoord voor ‘bezuinigingen’. Wat blijkt? 2/3de van de zogenaamde bezuinigingen zijn niets anders dan ordinaire belastingverhogingen. En ondertussen vliegen de miljoenen voor de hobbyprojectjes de deur uit.

Data cbs.nl + berekeningen auteur

De overheid heeft in 2011 300 miljard uitgegeven. Daarvan ging zo’n 67 miljard op aan uitkeringen en 59 miljard aan ambtenaren salarissen. Nou betalen ambtenaren en uitkeringstrekkertjes -de AOW is veruit de grootste post daar- ook belastingen en premie dus dat moet moet er nog van af. Tegelijkertijd is het besteedbare inkomen -dus na alle belastingen en premies- van alle burgers bij elkaar rond de 245 miljard. Daar zitten diezelfde uitkeringstrekkertjes en ambtenaren nog bij. Haal je dat er uit dan kom je op het bovenstaande plaatje. De overheid heeft bijna twee keer zoveel te besteden als de burger. Geeft de gemiddelde burger 24k per huishouden uit, de overheid doet het dubbele. Van iedere euro die er verdient wordt claimt de overheid 2/3de.

Data cbs.nl + berekeningen auteur

Sinds 2000 is het reële -dus inflatie gecorrigeerd- inkomen voor de burger met minder dan 1% gestegen terwijl de uitkeringen, ambtenarensalarissen en de overige overheidsuitgaven twee tot drie keer zo snel gestegen zijn.

Daar is de groei van het afgelopen decennium dus gebleven.

5 reacties

Opgeslagen onder Politiek

Hoe groot is de overheid eigenlijk?


Het Catshuis akkoord is getekend, de dames en heren politici kunnen op vakantie en in september komen er verkiezingen. De begroting is opgestuurd naar Brussel, geen vuiltje aan de lucht toch?

Wat kost dat?

In 2000 was het Bruto Binnenlands Product 418 miljard en gaf de overheid daar 44% van uit, een koele 185 miljard. Het BBP is nu 602 miljard en de overheid geeft daar 302 miljard, 50.2% van uit. De afgelopen jaren is de overheid met 2.5% (exclusief inflatie) per jaar gegroeid terwijl de economie met maar 1.5% (exclusief inflatie) is gegroeid. De groei de afgelopen 10 jaar is dus voor het overgrote deel ten goede gekomen aan de overheid. De burger is er nauwelijks op vooruit gegaan terwijl de jongens en meisjes in de Tweede Speelkamer als een Holle Bolle Gijs alles hebben opgeschrokt.

Wat koop je d’r voor?

En krijgen we daar dan iets voor terug? De kwaliteit van ons onderwijs daalt jaar in jaar uit, de AOW is onbetaalbaar geworden en goed opgeleide Nederlanders vertrekken naar elders terwijl onze binnensteden geterroriseerd worden door ‘nieuwe Nederlanders’ die hele andere ideeën hebben over vrijheid. En dan zeg ik het nog vriendelijk.

Kijk je nou naar de politieke partijen -of naar de PO, dat is hetzelfde- dan hoor je maar één boodschap: Meer overheid, meer belastingen, meer geld voor nieuwe Nieuwe Plannen & Grote Visies. D’r is geen één partij die zegt: ‘En nou is het genoeg. Dit wordt te gek.’

Ter vergelijk: In 2000 was het beslag door de overheid ‘maar’ 44%. Als we dat weer zouden willen, dan moet er 35 miljard bezuinigd worden. Niet een schamele 12.7 miljard, maar drie keer zoveel. Maar daar hoor je onze geliefde politici niet over. Die gaan liever op vakantie.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Politiek