Tagarchief: oogkleppen

Geleide economie of vrije economie?


Luchtvervuiling

Vergelijk

[Dr. Ir Jasper van Kuijk, economisch dwaallichtje]: “Als Chinese bedrijven aan de lopende band Europese bedrijven opkopen en je denkt de klassieke tegenzet te doen – het bedrijf aanvallen op z’n thuismarkt – dan blijkt dat je als Europees bedrijf in China hoogstens een joint ­venture mag beginnen waarbij je al je technologische kennis overdraagt aan de Chinese partner, die je er vervolgens na een paar jaar uittrapt.”

met

Chinese overheid sluit 1.200 fabrieken in Peking vanwege smog

Is China nou die hypercompetitieve opkomende economie die ons de kaas van het brood eet -zoals onze Jasper in het klein en bijvoorbeeld The Donald in het groot loopt te toeteren- of is het juist een living hellhole waar burgers liever vandaag dan morgen uit vertrekken?

Street economics

Het is een raar soort cognitive disonantie, dat gedweep met China. En deze Jasper is niet de enige, hij is in goed gezelschap:

[Thomas Friedman, NYT]: “Holy mackerel, the energy coming out of this country is unrivaled. We are so cooked. Start teaching your kids Mandarin.”

Ter vergelijk: De Amerikaanse Internationale School in Beijing heeft een ‘opblaasbare’ sporthal waar expat-kinderen in kunnen sporten. Je kind kan anders niet naar buiten. D’r is geen sprake van even een rondje door het park of voetballen op zaterdag. Kinderen zitten binnen, achter de tv of de xbox.

Die sporthal wordt trouwens tijdens daluren verhuurd. Kun je je kind voor een lief bedragje om 3 uur ’s nachts tennisles laten volgen. En die luchtvervuiling is niet iets van de laatste tijd: dat is al decennia lang zo. Het filmpje hierboven heb ik zelf gemaakt 3 jaar geleden. ‘S avonds zie je de vervuiling dansen onder de lampen in je hotelkamer, alsof er iemand zit te roken in je kamer.

Mensen zoals Jasper en Thomas kijken met oogkleppen op. Die zien alleen dat de buurman in een nieuwe BMW rijdt, niet dat hij in een krot van een huis woont met een forse huurachterstand, dat hij 18 uur per dag moet werken en dat z’n vrouw regelmatig met de benen wijd gaat. Hij wil ook een BMW. Dat heet ‘street economics’: Alleen kijken naar wat voor hun ogen gebeurt. Alsof het kraaltjes en spiegeltjes zijn. Terwijl een simpel tripje naar Beijing heel verhelderend kan zijn. Voor een paar honderd euro ben je er.

chines-girl

Bittere armoede

China is een arm land waar je bestolen wordt als je niet oplet. Dat had onze Jasper ook al door. De gevolgen laten zich raden. Geen enkel bedrijf gaat grootschalig investeren in China omdat de investeringen niet of nauwelijks door de wet beschermd worden. De enige manier hoe China mee kan komen is door extreem goedkope arbeid. Voor een paar euro per dag 15 uur lang gele eendjes in elkaar zetten. De reden dat dat door miljoenen Chinezen wordt gedaan is omdat die mensen geen enkele andere keuze meer hebben en omdat ze goedkoper zijn dan machines.

Dan verdien je bitter weinig en ben je behoorlijk wanhopig kan ik je verzekeren. En dat je kinderen dan vergiftigd worden door de smog zodat ze op jonge leeftijd astma krijgen neem je op de koop toe. Alles is beter dan verhongeren op het platte land. Je vrouw pijpt nog een paar politieagenten en zo probeer je de eindjes aan elkaar te knopen.

Dieven moet je niet vertrouwen

Nog even over dat Chinese bedrijven westerse investeerders bestelen: daar wordt je niet rijk van. Zakkerollers zijn meestal ook niet rijk, net zoals straatrovers, dieven en inbrekers. De enige manier om rijk te worden is door structureel, jaren lang betere en goedkopere producten te maken dan je concurrenten om zo je omzet te vergroten. Dat doe je door te investeren in technologie, in kennis, in marketing. Iedere keer stapsgewijs kleine verbeteringen te doen in je productieproces, het ontwerp, de logistiek, de financiering en zo voorts en zo verder.

Een rommelig samenspel van investeren, winst maken, verlies nemen. Vallen, opstaan en weer door gaan. Kansen zien en nemen maar ook een streep eronder zetten. Nederlandse ondernemers die bestolen worden door Chinese partners leren daar van. Die leren dat ze de Chinese partner onder de duim moeten houden, zichzelf beschermen en de Chinezen alleen maar moeten gebruiken voor datgene waar ze goed in zijn: grootschalige en extreem goedkope productie, verder niets. Daar worden die Nederlanders rijk van en die Chinezen blijven arm. Want misdaad loont niet. Ook in China niet.

2 reacties

Opgeslagen onder Economie

Spelen met Linksche Menschen: De Vuilverbrander in Kampenhout (België)


Mijn nieuwe hobby -Spelen met Linksche Menschen- bevalt prima. Je blijft je verbazen. Neem nou dit postje. Ergens in België wordt een nieuwe vuilverbrandingsoven gebouwd en dat is volledig tegen het zere been van de Linksche Mensch. Verzet! Afval is slecht en verbranden is -natuurlijk- nog slechter. Aan de oorlogszuchtige taal zou je bijna gaan denken dat de Duitsers weer zijn binnengevallen en dat we hier te maken hebben met een knokploeg van de ondergrondse. Allo-Allo!

Tja. Dus ik typ een reactie in:

Milieu houdt niet op bij de landsgrenzen. Dat afval wordt toch wel verbrand. En als dat in België, met zijn strenge milieueisen gebeurd dan levert dat minder milieuschade op dan als dat ergens waar men niet zo nauw kijkt gebeurd.

Kennelijk speelt hier een sterk staaltje NIMBY mee: wij zijn heel erg voor het milieu maar niet in de eigen achtertuin.

Nou, dat had ik beter niet kunnen doen. Ene Andreas klimt meteen in de pen. Samenvattend is deze ondernemer een schurk en niet te vertrouwen, er zijn al genoeg verbrandingsovens in België, het vuilverbranden is sowieso slecht en zeker in het dichtbevolkte Vlaanderen en zo wordt recyclen -relatief- duurder. En daarom moet die oven er niet komen!

Tja. Lees het maar even.

Put your money where your mouth is

Feit is natuurlijk dat er niet teveel verbrandingsovens in België zijn. Anders ging deze man er niet eentje van zijn eigen centen bijbouwen. Het is gratuit om dat te gaan lopen roeptoeteren vanaf de zijlijn. Waarschijnlijk kan hij in België veel efficiënter vuil verbranden dan zijn (internationale) concurrenten en daarmee onder de kostprijs gaan zitten. De verouderde technologie van zijn concurrenten -met de bijbehorende milieulasten- drukt hij er zo hupsakee uit. 1-0 voor het milieu!

Gelegenheids-argumenten

Kennelijk hebben deze boe-roepers niet veel vertrouwen in de rechtsstaat. Iedereen weet toch dat dit een ‘louche’ ondernemer is? Maar tegelijkertijd moeten burgers wel bezwaarschriften in dienen. Totdat die ongegrond verklaard worden want op dat moment deugt natuurlijk de wetgeving niet meer en moet ‘de Vlaamse politiek’ ingrijpen. Ja, ja. 4 jaar lang een ondernemer juridisch treiteren maar als er schot in de zaak komt gebruikt die opeens de mazen van de wet.

Deze manier van redeneren heeft ook een naam: Gelegenheids-argumenten. Als het in je voordeel werkt gelden ze wèl maar als het tegen je gebruikt wordt opeens niét.

Neem bijvoorbeeld het argument dat zo’n verbrandingsoven niet in het dichtbevolkte Vlaanderen moet staan. Nou is Nederland nog veel dichter bevolkt dus volgens dezelfde logica zou je Nederlands vuil naar Vlaanderen moeten slepen om het daar te verbranden. Iets wat deze ondernemer -of iets vergelijkbaars- van plan is. Of geldt hier opeens ‘Eigen Vuilnis Eerst’? Hoor ik daar NIMBY weer?

Opportunisme

Laatste punt is idee dat vuilverbranden slecht is -en recyclen goed- en dat daarom de oven er niet moet komen. Zo werkt het niet.

Het is een oude truc. Vooral hard gaan lopen schreeuwen dat je ergens tegen bent maar niet zeggen waar je voor bent. En zeker niet hoe dat betaald moet worden. Wat ga je met dat vuil doen? Op straat gooien? Storten in een weiland? Of -laat me niet lachen- recyclen? En dat moet milieuwinst opleveren? En wie moet dat betalen?

Conclusie?

Het is weer het oude liedje. Linksche Menschen zijn vooral overal heel erg tegen. Vooringenomen ideeën gebaseerd op bizarre theorietjes over wat goed en slecht is en dat moet -kan niet schelen wat het kost- doorgedrukt worden. Via het internet worden voorgedrukte bezwaarschriften ingediend om een ondernemer dwars te zitten. Een paar minuten surfen is alles wat hun achterban wil bijdragen -vraag iedere klager eens om 500 euro en neem een echte advocaat in de arm?

Waarschijnlijk draagt deze ondernemer meer bij aan het milieu dan al die linksche hemelfietsers bij elkaar.

6 reacties

Opgeslagen onder Spelen met Linksche Menschen

Bezuinigen op ontwikkelingshulp?


Het kabinet wil een miljard bezuinigen op ontwikkelingshulp. Wij geven per persoon het meeste ontwikkelingshulp ter wereld, 4x zoveel als de Amerikanen en 2x zoveel als de gemiddelde Europeaan dus helemaal uit de lucht vallen komt dit ook niet.

Goed plan? Slecht plan?

Volgens ene Henk Holtslag in de Telegraaf (geen link) komt dit o.a. omdat de sector te weinig voorbeelden van effectieve hulp geeft:

Met 1 miljoen dollar zijn bedrijfjes in Nicaragua getraind in het maken van eenvoudige handpompen. Nu zijn er 90.000 touwpompen waardoor hun bnp extra steeg met 100 miljoen dollar per jaar want een pomp op het erf geeft extra inkomen.



Tja.

Effectieve hulp?

De getallen lijken mij overdreven. Als 90.000 pompen $100 miljoen opleveren dan is dat $1100 per pomp. In het filmpje hierboven heeft Henk het zelf over $220. Dat is nog rijkelijk veel. Die hele pomp kost nog geen $10 per stuk aan onderdelen en arbeid. Dat zou wel heel spectaculaire rendementen opleveren!

Ter referentie: Het inkomen per hoofd van de bevolking in Nicaragua is $1000.

Heeft het zin?

Henk is een goeie kerel. Aan hem zal het niet liggen. Maar Henk stelt te weinig vragen en dan nog de verkeerde. Nicaragua krijgt ca $700 miljoen per jaar aan hulp, $120 per persoon. Waar gaat dat geld heen? Niet aan waterpompen in ieder geval.

En dan kom je op de kern van het verhaal. Dit voorbeeld van hulp is natuurlijk een succesverhaal. Maar voor ieder succesverhaaltje staan tien voorbeelden dat het geld verkwanseld of gestolen wordt. Komt helemaal niet aan in Nicaragua maar verdwijnt op Zwitserse bankrekeningen. Waarom zorgt de Nicaraguaanse regering niet voor die pompen? Waarom zijn er geen slimme ondernemers die daar geld in zien? Waarom richt deze Henk niet zelf een bedrijfje op om touwpompen te gaan verkopen? Volgens eigen zeggen zou hij daar krankzinnig rijk van zijn geworden.

Domme Neger Syndroom

Henk lijdt aan het zogenaamde ‘Domme Neger Syndroom‘. Henk denkt dat negers -of Latino’s in dit geval- zo dom zijn dat ze zelf niet kunnen bedenken dat een pompje best wel handig is. En dat het niet zo duur hoeft te zijn. Henk denkt dat als wij -westerlingen met veel geld en voldoende technische kennis- nou maar even onze schouders er onder zetten en hier en daar een pompje slaan, een dijkje aanleggen en wat kunstmest rondstrooien dat dan hupsakee de wereld een paradijsje is.

Conclusie?

Niet alleen Henk laat zich bij de neus nemen, wijzelf hebben dat ook jaren laten gebeuren. Maar langzamerhand worden we toch verstandig. Misschien zijn negers helemaal niet zo dom. Misschien weten ze best hoe ze vooruit moeten komen. Misschien wordt de armoede niet door het ontbreken van touwpompen veroorzaakt maar door grootschalige corruptie, nepotisme en een sausje religieuze haat. En in het geval van Nicaragua een allesverwoestende drugsoorlog. Een elite die onder de vlag van het Socialisme -hoe verrassend!- de bevolking tot het bot uitperst als rijpe citroenen.

Misschien is het veel verstandiger om de centen aan het Internationaal Strafhof in Den Haag te geven en die kerels een voor een op te pakken?

7 reacties

Opgeslagen onder Gutmenschen

Earth Hour: Het licht een uurtje uit doen om de wereld te verbeteren?


Het is weer ‘Earth Hour‘ geweest. Over de hele wereld hebben mensen een uurtje het licht uit gedaan om te protesteren tegen het hoge energie-verbruik. We gebruiken namelijk enorm veel energie. Elk jaar meer en meer!

Goed plan? Slecht plan?

Earth Hour: A Dissent

In 2009 I was asked by a journalist for my thoughts on the importance of Earth Hour.

Here is my response.

I abhor Earth Hour. Abundant, cheap electricity has been the greatest source of human liberation in the 20th century. Every material social advance in the 20th century depended on the proliferation of inexpensive and reliable electricity.

Giving women the freedom to work outside the home depended on the availability of electrical appliances that free up time from domestic chores. Getting children out of menial labour and into schools depended on the same thing, as well as the ability to provide safe indoor lighting for reading.

Development and provision of modern health care without electricity is absolutely impossible. The expansion of our food supply, and the promotion of hygiene and nutrition, depended on being able to irrigate fields, cook and refrigerate foods, and have a steady indoor supply of hot water.

Many of the world’s poor suffer brutal environmental conditions in their own homes because of the necessity of cooking over indoor fires that burn twigs and dung. This causes local deforestation and the proliferation of smoke- and parasite-related lung diseases.

Anyone who wants to see local conditions improve in the third world should realize the importance of access to cheap electricity from fossil-fuel based power generating stations. After all, that’s how the west developed.

The whole mentality around Earth Hour demonizes electricity. I cannot do that, instead I celebrate it and all that it has provided for humanity.

Earth Hour celebrates ignorance, poverty and backwardness. By repudiating the greatest engine of liberation it becomes an hour devoted to anti-humanism. It encourages the sanctimonious gesture of turning off trivial appliances for a trivial amount of time, in deference to some ill-defined abstraction called “the Earth,” all the while hypocritically retaining the real benefits of continuous, reliable electricity.

People who see virtue in doing without electricity should shut off their fridge, stove, microwave, computer, water heater, lights, TV and all other appliances for a month, not an hour. And pop down to the cardiac unit at the hospital and shut the power off there too.

I don’t want to go back to nature. Travel to a zone hit by earthquakes, floods and hurricanes to see what it’s like to go back to nature. For humans, living in “nature” meant a short life span marked by violence, disease and ignorance. People who work for the end of poverty and relief from disease are fighting against nature. I hope they leave their lights on.

Here in Ontario, through the use of pollution control technology and advanced engineering, our air quality has dramatically improved since the 1960s, despite the expansion of industry and the power supply.

If, after all this, we are going to take the view that the remaining air emissions outweigh all the benefits of electricity, and that we ought to be shamed into sitting in darkness for an hour, like naughty children who have been caught doing something bad, then we are setting up unspoiled nature as an absolute, transcendent ideal that obliterates all other ethical and humane obligations.

No thanks.

I like visiting nature but I don’t want to live there, and I refuse to accept the idea that civilization with all its tradeoffs is something to be ashamed of.

Ross McKitrick
Professor of Economics
University of Guelph

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Gutmenschen

Ontwikkelingshulp: Hoe het níet moet


Op hetkanwel.nl staat een postje over een LED lampje op zonne-energie. Wat is het geval? Een Nederlander in New York heeft een LED lampje in elkaar geknutseld samen met een zonne-cel en een batterij. Samen zou dat 1.5 miljard arme mensen ’s avonds beter licht moeten geven. Minder in de kerosine walmen zitten en ’s avonds kunnen studeren of nog wat werken.

Goed plan? Slecht plan?

Laten we maar eens eens wat dingen op een rij zetten.

Dit bestaat al

Drie minuten surfen levert een enorme hoeveelheid aan vergelijkbare producten. Bijvoorbeeld een flinke lantaarn op zonne-energie of eentje met behalve een zonne-cel ook een handdynamo er in. Voor minder dan $15 ben je klaar.

1.5 miljard mensen is een enorme markt. Dat zijn zo’n 400 miljoen huishoudens en als je een euro per lamp winst kan maken komt dat neer op een enorm bedrag. Koop de spullen goedkoop in in China -als je er een miljoen koopt krijg je geheid enorme kortingen- en voilà: De mensheid is gered. Toch gebeurt het niet. Waarom niet?

Het Domme Neger syndroom

Dit project en een heleboel vergelijkbare projecten lijden aan wat ik noem het ‘Domme Neger syndroom’: Als wij -goed opgeleide blanke mensen met genoeg geld- nou maar even onze schouders er onder zetten en wat technologie over de muur gooien dan is het hup zo geregeld. Een lampje op zonne-energie, hier en daar wat kunstmest en een dammetje in de rivier en voordat je het weet is de wereld een paradijs. Negers zijn namelijk zo dom -volgens deze theorie- dat ze niet kunnen bedenken dat een LED lampje met een zonnecel en een batterij best wel handig is. Dat is kort samengevat de manier hoe wij in het Westen -en dan voornamelijk goedbedoelende wereldverbeteraars- over ontwikkelingssamenwerking denken.

De resultaten zijn er dan ook naar. Ontwikkelingslanden strompelen van de ene crisis naar de andere, miljarden en miljarden aan subsidie verdwijnt op Zwitserse bankrekeningen en een enorme industrie aan wereldverbeteraars verdient er een goede boterham aan terwijl er elk jaar miljoenen mensen hun kinderen zien creperen.

Hoe dan wel?

Zelfs Bill Clinton zei het al: ‘We actually know how to lift people out of poverty’. Wat er moet gebeuren is overduidelijk. Geef arme landen toegang tot de westerse markten en help hen om de ergste uitwassen van corruptie en machtsmisbruik te voorkomen. Arme landen moeten kunnen exporteren naar het westen -en dan voornamelijk agrarische producten– om de doodeenvoudige reden dat de simpelste manier om zo’n lampje te kunnen kopen en gelijk de reden dat het nu niet gebeurt is er voor te betalen. Dan moet je wat geld hebben en dat moet je eerst verdienen. Door landbouwproducten te exporteren bijvoorbeeld.

Het openstellen van internationale markten geeft niet alleen arme landen de mogelijkheden om wat te verdienen maar ook om de binnenlandse prijzen te stabiliseren. Als de oogst goed gelukt is wordt het overschot geëxporteerd voor een goede prijs en als de oogst mislukt kun je goedkoop importeren.

Conclusie?

Wie arme mensen wil helpen richt zijn aandacht op de Europese handelspolitiek en dan met name op het openstellen van onze (landbouw-) markten. Dat is heel wat lastiger dan het maken van een led-lampje of het opzetten van een website maar de enige manier om er echt iets aan te doen. En niet zo’n jammere schijnvertoning als een design-lampje aan de man proberen te brengen.

2 reacties

Opgeslagen onder Gutmenschen, Politiek