Tagarchief: kernwaarden

Waarom Marokkanen altijd aan de onderkant van de samenleving zullen blijven


De Krekel en de Mier: Wie in de zomer niet spaart zal in de winter niet eten

Zak met geld

Een Marokkaans krabbelaarstertje bij de Volkskrant heeft een verhaaltje getiepgeit over Marokkanen. Powerquote:

[Hayat, columniste bij de Volkskrant]: “(Mijn vriendin) bleek doodleuk op een zak geld te zitten van 22 duizend euro en werkte alleen maar zoveel omdat ze nóg meer wilde sparen. Toen ik dat aan mijn moeder vertelde, kwam ze met een Marokkaans spreekwoord: ‘God, geef dat we ons geld omsluiten met onze handen en niet met onze harten.’ Een mooi spreekwoord, dat we wat mij betreft in de Nederlandse taal kunnen opnemen.”

Die vriendin van haar was een Nederlandse, dat begrijp je.

Instant gratification

Iedereen kent het dilemma. Kies je er voor om je geld nu uit te geven aan iets wat je leuk of lekker vindt of zet je het op de bank voor later? Een dilemma zo oud als de weg naar Rome. En in principe niet erg interessant.

Het gaat er immers niet om of je vandaag wel of niet dat nieuwe paar schoenen of een lekkere tompouce koopt. Het gaat er om of je structureel geld opzij zet. Elke maand 15% van je netto salaris op de bank houden. Die centen investeren op de beurs. En dat 30 jaar volhouden. Ter illustratie: Het historische rendement van beleggen is 7%, netto 5%. Zet je 30 jaar lang elke maand 300 euro opzij dan heb je aan het eind 250k, inflatie gecorrigeerd. Zo wordt je rijk, zo wordt je financieel onafhankelijk. En dat is voor iedereen te doen.

Slachtoffertje spelen

Wie spaart neemt zijn eigen verantwoordelijkheid. Dat is iemand die er aan werkt om vooruit te komen. Iemand die niet met de vinger naar een ander staat te wijzen als het even tegenzit. Sparen is een goede eigenschap, niet-sparen is een slechte eigenschap. Het is het verhaal van de krekel en de mier, van de drie varkentjes en de boze wolf. Ook al wil deze columnist ons het omgekeerde doen geloven.

Het verbaast mij in ieder geval niets dat Marokkanen maar weinig sparen. Die zitten nog met dat ‘Als Allah het wil’ in de knoop, daar komt nooit enige eigen verantwoordelijkheid uit. Die huren liever een dure auto om de patser uit te hangen. Maar wat mij nog minder verbaast is dat juist deze columnist -een Marokkaanse die rechten heeft gestudeerd- dit opschrijft. Dit is niets meer of minder dan een stille getuige van een mislukte integratie: wel de uiterlijke vorm van de Nederlandse normen en waarden aannemen maar het fundamenteel niet begrijpen. De kernwaarden van Nederland gewoon niet door hebben en die af doen als een typisch kaaskop dingetje. Marokkaans spreekwoordje erbij en klaar is onze Hayat!

Daarom zullen Marokkanen nooit een onderdeel van onze samenleving worden.

1 reactie

Opgeslagen onder De Zegeningen van de Multikul