Tagarchief: gelijkheid

Policor tot de dood er op volgt: Amazon


Seksisme?

Mag niet, is foei!

Amazon stopt sollicitatierobot omdat het vrouwen discrimineerde

Diskrimmenazi dus?

Hoe werkt zo’n stukje software?

Je begint met een grote stapel CV’s van je huidige werknemers plus je ervaring met hen. Hoe vaak ze ziek zijn, hoe productief ze zijn. Wie er promotie maakt, flexibel is, hoeveel iedereen verdient, hun jaarlijkse beoordelingen, etcetera enzoverder.

De software gaat vervolgens op zoek naar allerlei verbanden. Welke mensen zijn nooit ziek? Welke groep komt altijd op tijd? Wie kan er makkelijk overwerken en wie niet? Wie kost het minste per uur, gezien zijn of haar productiviteit?

Volkomen objectief, gebaseerd op kubieke meters data. Niks discriminatie, er komt geen mens aan te pas. Alleen maar gebaseerd op ervaringen van binnen het bedrijf, en dan nog anoniem geanalyseerd door een stuk software.

Wat blijkt? Liever mannen dan vrouwen.

Daarmee meteen dat kletsje over dat vrouwen minder dan mannen verdienen onderuit halend. Kennelijk is het voordeliger om toch mannen aan te nemen dan vrouwen, ook al zouden die zogenaamd meer kosten.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Gutmenschen

Wat heb je liever: socialisme of slavernij?


obama-socialist

Een bord warm eten

Wat blijkt? Cubaanse slaven in 1842 kregen beter te eten dan Cubanen in 1962 onder Castro:

cuba-slaven-vs-socialisten

Kan niemand natuurlijk iets verbazen. In een socialistisch regime is niemand verantwoordelijk dat er genoeg op tafel komt en is het mensen verboden om voor zichzelf te zorgen. Een ‘recipe for disaster’ om het maar eens in goed Amerikaans te zeggen.

Socialisme is erger dan slavernij

Over de morele laakbaarheid van slavernij hoeft weinig gezegd te worden, zelfs een kind snapt dat wel. Maar dat socialisme nog slechtere resultaten oplevert -niet alleen zijn mensen niet vrij om te doen en laten wat ze willen, ze worden ook nog eens uitgehongerd door de elite- zullen maar weinig mensen zich beseffen.

Neem bijvoorbeeld deze quotes uit de WaPo:

Cubans remain anxious about food, especially those who remember the “Special Period” _ wartime-like austerity measures imposed in the early 1990s after the Soviet Union collapsed and the island’s gross domestic product plunged by 35 percent.

Cubans experienced true hunger during those years, missing many meals, eating very small and unappetizing ones, going months without meat or fresh produce. But the ration ensured no one starved to death.

Niemand is verhongerd. Knap hoor, zeker toen de USSR kopje onder ging. Toch een verdienste dus? Welnee:

The crisis eased after 1993 when the government broke up state farms into smaller cooperatives and individual farms, and opened farmers markets where producers could sell crops at unrestricted prices after meeting government production quotas.

Zo gauw als mensen de gelegenheid kregen om voor zichzelf te zorgen was de hongersnood snel ten einde. Kapitalisme in al haar glorie zeg maar. Dertig jaar lang tekorten, klein beetje vrijheid erbij en hoppa: opgelost.

Slavernij is de kern van het Socialisme

Een essentieel onderdeel van het socialisme is ‘gelijkheid’ en ‘eerlijk’. Heel links Nederland roeptoetert het bij iedere gelegenheid, de (linkse) media kotsen het dagelijks over de burger uit.

Maar ‘gelijkheid’ is niets anders dan een ander woord voor ‘armoede’. Wie denkt dat de overheid voor jou gaat zorgen of jou ten minste in leven kan houden komt vanzelf bedrogen uit. De overheid kan niets anders dan van de ene afpakken en het aan de ander geven. En zoals zo vaak moeten de mensen die zich niet kunnen verdedigen de spullen ophoesten en krijgen mensen die dicht bij het vuur zitten de beste stukken. Kijk maar naar Cuba.

In plaats van tegen slavernij te hoop te lopen zouden al die linkse mensen tegen het socialisme in opstand moeten komen. Want dat is een stuk erger.

1 reactie

Opgeslagen onder Links

China grootste economie ter wereld?


PeopleInChina

Groter dan de VS

Wat blijkt: Chinezen hebben de grootste:

China is poised to overtake the U.S. as the world’s biggest economy earlier than expected, possibly as soon as this year, using calculations that take purchasing power into account.

Tja. En dus?

Numerologie

Het concept dat de Chinese economie ‘de grootste’ is mag misschien dan feitelijk juist zijn maar is irrelevant. Neem bijvoorbeeld de Europese economie: Ook groter dan de Amerikaanse. Of -nog simplistischer voorbeeld- de economie van Japan, Korea, Europa, Afrika, Oceanië en Zuid Amerika: Samen groter dan de Chinese en de Amerikaanse bij elkaar.

Dat idee dat de grootte van een economie je meer ‘invloed’ in de wereld zou geven is gebaseerd op een raar soort machtsdenken. Zwitserland heeft een economie die een stuk kleiner is dan de Chinese, toch zouden heel wat Chinezen liever in Bern wonen dan in Shanghai.

Dit idee is gebaseerd op het idee dat politici een land ‘besturen’ en dat ze de resources die zo’n land heeft naar believen kunnen inzetten als een soort verpiswedstrijd op het schoolplein. Dat is misschien wel zo in een socialistische heilstaat als China maar in een vrij land als Nederland in ieder geval niet. Een politicus heeft niks te zeggen over mij, mijn spaarcenten of mijn werk. Die moeten zich beperken tot een beperkt aantal kerntaken om die tot een goed einde te brengen. En zelfs dat lukt ze maar matig.

ChinaVsUSA-GDP

Kapitalisme: Welvaart voor iedereen

Een fors gedeelte van de economische groei van China komt eenvoudig door de groei van de beroepsbevolking. Die zit nu op een piek en te verwachten is dan ook dat de komende decennia al die mooie Chinese groeicijfers een heel stuk lager gaan uitvallen, simpelweg omdat de groei niet meer uit het toenemende aantal arbeiders kan komen maar uit toenemende productiviteit. En dan zal blijken dat het allemaal niet zo vlot wil lukken.

Vergelijk je het inkomen per hoofd van de bevolking dan loopt China zo’n honderd (!) jaar achter bij de VS. Daarmee trouwens gelijk het totale failliet van het Socialisme even tussen neus en lippen door aantonen: 100 jaar achterlopen en dat een succes noemen?

Socialisme zorgt voor armoede en ongelijkheid, dat is maar weer eens bewezen.

4 reacties

Opgeslagen onder Links

Het beste middel tegen armoede?


Laptop 21-11-1986

1986

In 1986 kostte een laptop -topmodelletje voor de zakenman- Dfl. 2995,-, een gezellige 1361 euro. Daarvoor had je een 4.77 MHz processor met een koele 384 kB aan geheugen. En een floppy disk om je data en je programma’s op te slaan. Wat veel kijkbuiskindertjes niet zullen weten is dat vroeger je eerst een floppy in een computer moest steken voordat hij wilde starten. En ‘saven’ van data moest ook op een floppy. Trouwens, spelletjes spelen op dat groen-zwarte LCD scherm was er al helemaal niet bij.

2013

Fast-forward naar 2013. Een laptop kost tegenwoordig niet meer dan $249, zo’n 190 euro. Daarvoor heb je een 1.7 GHz met dual core (ik weet niet eens wat dat is), 2 GB geheugen en een kleurenscherm. De grootte van de harddisk staat er niet eens meer bij en hij heeft WiFi.

Laptop 28-04-2013

Conclusie

Het gemiddelde uurloon in 1986 was rond de 10 euro per uur. Voor een laptop toentertijd moest je 3.5 week werken. Nu is het gemiddelde uurloon 20 euro per uur: Binnen een flinke dag is hij van jou. Niet alleen dat, hij is ook 350 keer zo snel, het geheugen is ruim 5000 keer zo groot en een HD en WiFi krijg je er gratis bij. Dat laatste was in 1986 voor nog geen miljoen knaken te koop!

Het gevolg laat zich uittekenen: Was een pc vroeger alleen voor de rijken en voor grote bedrijven bereikbaar, nu kan iedere snurker er eentje kopen. En het is nog lang niet afgelopen: Laptops zijn al weer uit, het nieuwe hip zijn tablets, technologie die toen zelfs in sci-fi films nog niet bedacht was.

Kapitalisme: De grote equalizer!

6 reacties

Opgeslagen onder Kapitalisme

Kapitalisme: De vriend van alle feministen!


Wasmachine 1950

De Was

De traditionele rolopvatting tussen man en vrouw was dat de man buitenhuis werkte en de vrouw voor de kinderen zorgde. Dat klinkt nu de gemiddelde iPad-jeugd vreemd in de oren maar zo raar was dat toentertijd niet. Het huishouden was vroeger namelijk vreselijk veel werk. Niet alleen voor de kinderen zorgen maar ook de vloer schrobben en de was doen. Veel werk, zwaar werk. Lange dagen.

Een wasmachine

In 1950 kostte een wasmachine fl. 345,- (157 euro). Met 0.70 euro per uur moest de man des huizes daar 224 uur voor werken, ruim 5 weken. Een centrifuge zit er niet op en de ton is van hout (!). Hoe schoon dat wast moeten we nog maar eens bespreken. Niet veel huishoudens zullen een wasmachine hebben gekocht.

Wasmachine 2013

Tegenwoordig heb je een wasmachine incluis centrifuge voor 190 euro ex btw -in 1950 hadden we nog geen btw. Met 20 euro bruto per uur is dat minder dan 10 uur werken. En met de moderne wasmiddelen wordt je was oogverblindend schoon. Je zet ‘m ’s ochtends aan voordat je naar je werk gaat en ’s avonds haal je ‘m leeg.

Conclusie

Pas toen op grote schaal huishoudelijke apparaten voor een schappelijke prijs beschikbaar kwamen hoefde de vrouw des huizes haar maatschappelijke carrière niet meer op te geven om poepluiers en vieze onderbroeken te wassen. Dat -meer dan de seksuele revolutie van de jaren ’60 en ’70- is de werkelijke bevrijding van de vrouw geweest. Niet het ‘feminisme’ maar technologie en kapitalisme heeft de helft van de samenleving bevrijdt van een zwaar en afstompend bestaan.

Kapitalisme: Vrijheid voor iedereen!

13 reacties

Opgeslagen onder Kapitalisme

Belasting op sparen en investeren?


cost-savings

De kwestie

Wie de krant openslaat of naar de tv kijkt kan maar tot een conclusie komen: De ‘rijken’ in Nederland betalen niet genoeg belasting. Niet alleen dat maar de ‘niet-rijken’ betalen veel te veel belasting. En daarom moet het kabinet ‘de rijken’ meer laten betalen en de ‘niet-rijken’ minder.

Duidelijk toch?

De feiten

De gemiddelde burger spaart maar zo zo. Voornamelijk via zijn pensioen en zijn huis. Het fabeltje dat wij zulke nijvere spaarders zijn is niet meer dan dat: Alleen doordat we wettelijk verplicht zijn pensioenafdracht te doen en het fiscaal aantrekkelijk is om in je huis te investeren sparen wij. Anders waren we net als de Amerikanen.

Het meeste wat we sparen buiten het eigen huis en het pensioen om wordt via spaarrekeningetjes weer geïnvesteerd in de economie. Voornamelijk in hypotheken en leningen aan bedrijven. Heel weinig wordt er direct vanuit de burger geïnvesteerd en dan voornamelijk nog via beleggingsfondsen en ETF’s. D’r zijn maar weinig mensen die investeren in het bedrijfje van de buurman of die het kapitaal leveren voor een ‘startup’. Op zich is dat raar.

Hoe rendabel is ondernemen eigenlijk?

Een spaarrekening doet maar 1-2%, nog minder dan de inflatie, terwijl een (startende) ondernemer met een paar ton een goedlopende zaak kan opzetten. Met bijbehorend rendement. Stel dat je de buurman een bedrag leent die daar 20% per jaar rendement over kan halen. Dat zou toch mooi zijn?

Toch niet. Met 20% rendement duurt het 5 jaar voordat je je centen terug hebt. Na 10 jaar heb je dan 100% winst gemaakt op je investering, een rendement van 7% per jaar. Neem je ook nog mee dat gemiddeld de helft van de starters het niet redt dan wordt het rendement nog eens gehalveerd: 3.5% per jaar.

En dan komt de belasting nog eens om de hoek kijken. Vennootschapsbelasting: 25% per jaar over de winst. Je rendement zakt al in tot een miezerige 2.6% waar je de eerste 5 jaar niets van ziet, je geld in vast zit, je dag in dag uit mee bezig bent en het allemaal nog moet blijken of je zakenrelaties te vertrouwen zijn en je producten en diensten lonend. Dan liever toch die spaarrekening.

Conclusie

In tegenstelling tot wat de gemiddelde burger denkt heeft Nederland, net zoals veel andere landen, een groot tekort aan risicodragend kapitaal. Spaargeld is er genoeg maar de gemiddelde burger wil dat niet investeren in nieuwe bedrijven. Veel te riskant, veel te veel rompslomp en het levert te weinig op. En zeker de gewone burger niet: Die spaart voornamelijk om het vermogen te reserveren voor later, niet om het te laten groeien.

De mensen die wel nieuwe bedrijven willen financieren of bestaande bedrijven van kapitaal willen voorzien om te groeien zijn mensen met veel geld: Dezelfde ‘rijken’ die in de volksmond de kantjes er van af lopen. Wie veel geld heeft gaat immers niet nog een Mercedes kopen of een derde huis in Portugal maar zal het willen investeren. In hoeveel huizen kun je wonen? In hoeveel auto’s kun je rijden?

Om onze economie te laten groeien en onze welvaart toe te laten nemen -vooral belangrijk voor mensen die er nu maar karig bijzitten- moeten we meer investeren. In kennisintensieve bedrijven. Meer startups, meer technologie, meer diensten. En liefst op wereldschaal. Door de belastingen te verhogen jagen we mensen met durf en geld de grens over en blijven we uiteindelijk achter.

En denk maar niet dat dat een hypothetisch geval is: Dat gebeurt nu al. Of ken je een Nederlandse internetonderneming van wereldschaal?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Politiek

Bait ’n Switch vs Ceteris Paribus


Het probleem

Als je zoals ik vind dat de overheid te groot is in Nederland en dus best wel wat kan inkrimpen dan krijg je vaak als tegenargument “Ja, maar in Amerika … “. In Amerika is namelijk de (federale) overheid kleiner dan in Nederland en ook bijvoorbeeld de ongelijkheid veel groter.

Ergo: Case closed. De overheid moet niet kleiner want dan vervallen mensen in diepe armoede. Kijk maar naar Amerika.

Ceteris Paribus?

Het klinkt wel logisch maar er klopt geen biet van. Ga maar na. Behalve een lagere federale belasting zijn er nog wel een paar verschillen met de VS die heel wat meer bijdragen aan het verschil in ongelijkheid. Het schoolsysteem is bijvoorbeeld krankzinnig slecht, zeker in armere buurten.

Maar dat is niet het enige. Amerika is een enorm groot en zeer divers land. Nederland vergelijken met de VS is net zo onzinnig als Nederland vergelijken met de Europese Unie. Zijn wij hetzelfde als de Grieken? Ik dacht het niet. En het politieke systeem in de VS is een ‘winner takes all’ waardoor er flinke polarisatie ontstaat.

De economische term hiervoor is ‘Ceteris Paribus‘, wat zoveel betekent als ‘alle andere zaken gelijk houdend’. En dat is cruciaal in de discussie. Ik wil Nederland niet omtoveren tot een soort ‘Little America’ maar alleen de belastingen verlagen. De gedachtegang daarachter is dat mensen daardoor meer bereid zijn om meer te werken of om een eigen bedrijfje op te zetten.

On the margin

De discussie -vaak met linksche menschen- glijdt al gauw af naar een soort absolutisme waarbij de Hel op Aarde als enig mogelijk alternatief wordt geboden. Of het nou om inkomstenbelasting of belastingen op sparen en investeren gaat: Wie zegt dat het allemaal wel wat minder kan is een vuile kapitalist die de armen het licht in de ogen niet gunt.

Maar dat is natuurlijk niet zo. De overheid is er voor bedacht om een aantal zaken die burgers niet zelf voor elkaar kunnen boksen te regelen. Maar de prijs die we daar voor betalen zijn de hoge kosten. Door de overheid dingen te laten doen die de burger veel beter zelf kan worden we weliswaar allemaal een beetje gelijker maar ook allemaal een stuk armer.

En over Amerika: Ongelijkheid wordt voornamelijk door opleiding bepaald. Vergelijk je mensen met dezelfde opleiding als in Nederland dan is de VS veel rijker. En dat geldt zeker voor goed opgeleide mensen: Een werktuigbouwer of natuurkundige in de VS verdient al gauw over de $200k. En dat verklaart meteen waarom bijvoorbeeld een Rus met een PhD liever naar Silicon Valley gaat dan naar Eindhoven.

5 reacties

Opgeslagen onder Vrijheid