Tagarchief: feminisme

Het probleem met het moderne feminisme


Kattenvrouwkes

Stukje in de volkskrant over vrouwkes die maar niet aan de man kunnen komen:

Honderdvijftig dates via datingapps en nog steeds single: hoe kan dat?

Een vrouw die met 150 mannen geneukt heeft en het dan vreemd vindt dat ze nog steeds single is. Hoe wereldvreemd ben je dan? Wat moet dat voor een uitgelubberde binnenband zijn? Zo iemand zou je een ‘professional‘ kunnen noemen.

D’r staan trouwens wel meer grappige quote’s in dat Volkskrant artikeltje. Neem deze bijvoorbeeld:

‘Als ik met drie jongens achter elkaar date, heb ik echt geen idee meer wat ik voel.’

Het zal wel een beetje schraal zijn? Of zit er na 150 keer al zoveel eelt op?

‘Volgens mij zijn mannen helemaal niet op zoek naar een sterke vrouw.’ (…) ‘ik denk dat ik niemand nodig heb om mijn leven leuker te maken. En mannen zeggen wel dat ze die onafhankelijkheid aantrekkelijk vinden, maar tegelijkertijd, als je ze écht niet nodig blijkt te hebben…’

Euh … ? Dat is de boel omdraaien. Een vrouw die haarzelf omschrijft als ‘sterk en onafhankelijk’ is niet opzoek naar een man. Die eindigt dus in d’r eentje.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Gutmenschen

Voor iedere 100 meiden …


link

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder De Irrationele Mens

Feminisme, slachtofferdenken en MGTOW: actie is reactie


Vrouwen zijn alweer dubbel genaaid!

Where have all the good men gone? These sassy, sophisticated, solvent women say they are struggling to find other halves that can measure up

Onderdeel van het feministische gedachtengoed: mannen onderdrukken vrouwen. En wat is er nou een mooier voorbeeld daarvan dan vrouwen die niet meer aan de man komen omdat ze ‘te oud’ zouden zijn? Het patriarchaat in optima forma: mannen lopen alleen maar achter strakke kontjes aan en dat is heel gemeen!

Laten we het hier maar eens over hebben.

Logica anyone?

Het eerste -en meest simpele- argument is natuurlijk dat er evenveel alleenstaande mannen als vrouwen zijn. De bevolkingspiramide is immers vrijwel symmetrisch -er worden een pietsje meer jongens geboren dan meisjes maar mannen overlijden vaker op vroege leeftijd dan vrouwen- en het aantal homo’s en lesbiennes is grofweg hetzelfde. Plus dat dat laatste relatief kleine aantallen zijn, slechts 5% van de bevolking is homofiel. Trans, biseksueel en queer komen in nog veel kleinere aantallen voor. Vergelijk dat met 40% van alle huwelijken die eindigen in een scheiding. Potjes en deksels genoeg zou je zeggen.

Daarmee wordt een ding meteen duidelijk: niet het aanbod van alleenstaande mannen is het probleem maar de perceptie van alleenstaande vrouwen. Er zijn overduidelijk mannen te over maar de meerderheid is in de ogen van deze vrouwen niet ‘goed genoeg’.

Waarom hoor je mannen nooit klagen?

Een belangrijke techniek om een argument te beoordelen op zijn waarde is door het om te draaien. Ook in dit geval. Waarom hoor je wel vrouwen klagen over het ontbreken van ‘goede mannen’ maar mannen andersom niet? Dat is a-symmetrisch en daarmee een inkijkje in waar het probleem werkelijk -en dus de oplossing misschien- ligt.

Wat blijkt? Vrouwen concentreren zich als groep veel vaker op een kleine groep ‘aantrekkelijke’ mannen dan mannen. De twee grafiekjes aan het begin van dit postje en boven deze alinea laten dat zien. Mannen maken betrekkelijk weinig onderscheid tussen vrouwen terwijl vrouwen dat juist wel en in veel extremere mate doen. Dit i.t.t. wat er vaak beweerd wordt. Mannen zouden vrouwen ‘objectiveren’, vrouwen moeten voldoen aan een ‘schoonheidsideaal’ en nog veel meer. Klets dus en de cijfers laten het gewoon zien. Mannen hebben niet zo’n oordeel over hoe vrouwen eruit zien, vrouwen des te meer.

Het grote verschil tussen mannen en vrouwen is de verwachting over de partner. Om het maar eens plat te zeggen: Mannen zijn op zoek naar vruchtbaarheid -lees: seks-, vrouwen zoeken iemand die hun kan verzorgen -lees: geld, inkomen-. Dat verklaart in een keer de beide grafiekjes en ook waarom mannen vaker naar jongere vrouwen op zoek gaan.

Voor mannen is het belangrijker dat een vrouw er aantrekkelijk uit ziet dan of ze een goede baan en de juiste opleiding heeft. Voor vrouwen geldt precies het tegenovergestelde: vrouwen zijn op zoek naar mannen die beter opgeleid zijn dan zij en meer centen inbrengen. En dat geldt zeker voor goed opgeleide vrouwen. Hoeveel vrouwen die afgestudeerd jurist zijn en partner in een advocatenkantoor trouwen met een vrachtwagenchauffeur? Bijna geen terwijl omgekeerd dat heel veel voorkomt. Mannen met een zware baan en een dik salaris trouwen met een vrouw die thuis op de kinderen past, evt een klein parttime baantje heeft en die drie keer per week naar de fitness gaat. Hier in de straat alleen al kan ik een handvol voorbeelden aanwijzen. Haren geblondeerd, strakke legging aan en hoppa, gas erop! Dat staat ook met zoveel woorden in dat artikeltje:

‘Women see the writing on the wall and take a grip on their health and beauty, staying active, keeping abreast of current affairs, studying, keeping beautiful.’

Oftewel: deze vrouwen hebben prima door dat het bij mannen niet gaat over of ze een goede baan hebben, of ze een ‘sterke en onafhankelijke’ vrouw zijn of meer van die klets. Het gaat er om of ze seksueel nog aantrekkelijk zijn voor mannen.

Het enige dat je deze vrouwen nog zou willen meegeven is dat ze beter naar de fitness hadden kunnen gaan toen ze nog getrouwd waren in plaats van die klets over dat ze hun eigen carrière zo nodig moesten hebben. Waren ze ook nooit gescheiden. Dat laatste is ook weer zo’n mooie give-away: Je zult mannen nooit horen roepen dat ze ‘sterk en onafhankelijk’ willen zijn. Dat hele idee over ‘sterk en onafhankelijk’ is gebaseerd op een beeld van de samenleving dat behoorlijk van de pot gerukt is.

Dit probleem is nog lang niet uitgedenderd

Sinds de jaren ’60 hebben vrouwen net zo veel kansen om een goede opleiding te volgen als mannen en medio de jaren ’80 studeerde er evenveel vrouwen als mannen af aan de universiteiten en hogescholen. En dat is niet iets typisch Nederlands, dat is over de hele westerse wereld in minder dan 15 jaar recht getrokken.

Maar daarmee is de kous niet af. Sindsdien namelijk is het aantal vrouwen dat afstudeert door blijven groeien terwijl het aantal mannen stabiel is gebleven. En omdat dit al dertig jaar aan de gang is zijn vrouwen tegenwoordig de beter opgeleide sekse: Er zijn meer vrouwen met een academische titel dan mannen.

Dat is een probleem en niet zo’n kleintje ook. De gevolgen zijn namelijk dramatisch. Vrouwen zoeken als partner iemand die een hogere sociale en economische status heeft en dat kan er niet meer uit. Zoveel mannen zijn er eenvoudigweg niet meer. De resultaten laten niet lang op zich wachten: het huwelijk wordt uitgesteld, en hoog opgeleide vrouwen zitten tegen hun veertigste in hun eentje met drie katten en een vibrator op de bank. Mannen kiezen liever voor een jonger exemplaar bij gelijke keuze. D’r is een mismatch tussen de sekses die zijn weerga niet kent.

Tel daarbij op dat vrouwen die gescheiden zijn -en dus de kinderen van hun afgebroken huwelijk mee moeten zeulen- al helemaal niet meer aan bod komen: welke man gaat er nou de kinderen van een andere vent opvoeden? Bij zo’n vrouw sta je als man altijd op het derde plan -kinderen eerst, daarna de hond en dan pas jij- en is je rol beperkt tot het inbrengen van je loon voor het obligate wipje op zondag ochtend met een vrouw die seks niet meer dan een verplicht nummertje vindt. Terwijl seks voor de gemiddelde man de nummer een reden is om überhaupt een relatie aan te gaan.

Dat laatste is ook niets nieuws, dat is al duizenden jaren zo. Waarom denk je anders dat elke samenleving en elke religie expliciet seks voor het huwelijk heeft verboden? Seks is al eeuwen juist de manier om (jonge) mannen tot een huwelijk te bewegen en berouw -lees: scheiden- is er niet bij. Dat zijn allemaal instituties die vrouwen beschermen tegen wat er nu aan de gang is.

Tinder

Een van de ontwikkelingen van de afgelopen decennia is de opkomst van online dating met als exponent de Tinder app. Waar vroeger jonge mensen elkaar tegen kwamen bij vrienden, familie of tijdens hun opleiding is dat nu voor het merendeel veranderd naar online. En dat betekent nogal wat.

Omdat mannen weinig onderscheidt maken tussen vrouwen is het voor vrouwen heel makkelijk om een date op te scharrelen. Voor mannen is dat echter veel moeilijker. Een klein gedeelte van de mannen krijgt veel date’s, de overgrote meerderheid van de mannen maar heel sporadisch. Het grafiekje hieronder laat dat zien en de verklaring is dezelfde als zonet: vrouwen concentreren zich op een kleine minderheid van mannen waarvan ze denken dat die een hogere sociale en economische status hebben. Het zijn dus niet de vrouwen die te kort komen maar de mannen. En dan voornamelijk mannen van jonge leeftijd die nog weinig te bieden hebben.

De gevolgen laten zich raden: vrouwen krijgen het idee dat ze net zoals mannen veel bedpartners kunnen hebben en dat dat niets uitmaakt voor hun kansen op de huwelijksmarkt later. Niets is minder waar: de gemiddelde man heeft veel minder bedpartners -een klein gedeelte heeft er namelijk heel veel- en als het er op aan komt om een huwelijkspartner te kiezen dan komen juist de vrouwen bovendrijven die niet meegedaan aan die carrousel hebben. Welke man gaat er in het huwelijksbootje stappen met een vrouw die 20+ keer van bil is gegaan? Het idee alleen al is ronduit afstotend.

In dit opzicht werkt online dating net zoals de ‘Great Society’ van president Johnson in de jaren ’60. Toentertijd konden alleenstaande vrouwen met kinderen een uitkering krijgen van de overheid terwijl getrouwde vrouwen het nakijken hadden met als gevolg dat het aantal huishoudens waar beide ouders aanwezig zijn sterk terug is gelopen. En dat is een fundamentele verandering in de samenleving: Op dit moment leeft zo’n 70% van alle zwarte Amerikaanse kinderen in een huishouden waar alleen de moeder aanwezig is. Met alle gevolgen van dien. Een kind uit een ‘single parent’ family heeft zo’n 20x meer kans (!) om in de gevangenis te komen dan een kind uit een familie waar de vader wel aanwezig is. Zie daar de nummer 1 reden voor de complete chaos binnen de zwarte gemeenschap in de VS.

MGTOW

Een opkomend fenomeen is ‘MGTOW’, ‘Men Going Their Own Way’. Voor een heleboel mannen is het niet meer aantrekkelijk om een vaste relatie te beginnen. Het aantal vrouwen dat in hun geïnteresseerd is neemt af door de opleidingsverschillen en als ze dan gaan scheiden dan neemt de vrouw de helft van hun opgebouwde vermogen en de kinderen mee. Met dat laatste is niets mis -als de rolverdeling is dat de een werkt en de ander thuis op de kinderen past dan is het inkomen ook van beiden- maar als je als man kan kiezen dan wordt het heel anders. Waarom een vaste relatie aangaan? Waarom niet een vriendin opscharrelen voor een tijdje en dan weer een ander? Heb je iedere keer weer wat nieuws, geen problemen met boedelscheiding en kun je je blijven concentreren op je carrière en je pleziertjes in het leven. Wat wil een man nog meer? Dat kun je ook zien aan hoe gelukkig mannen en vrouwen zijn: de afgelopen decennia zijn mannen gelukkiger geworden dan vrouwen, zie grafiekje hieronder.

Mannen zijn de afgelopen decennia gelukkiger geworden t.o.v. vrouwen

Waar vroeger je met een vrouw moest trouwen als je toegang wilde hebben tot regelmatig seks is dat tegenwoordig niet meer zo. Je kunt als man ook regelmatig seks krijgen zonder een vaste relatie aan te gaan. Sterker nog, hoe ouder je wordt en dus hoe meer je te bieden hebt, hoe makkelijker het wordt. Daar zorgen de genen van de vrouw wel voor. Apps zoals Tinder als exponent maar het wegvallen van de traditionele moraal in het algemeen, hebben tot gevolg dat het voor mannen makkelijker wordt om wel seks te hebben maar niet de vaste relatie hoeven aan gaan, ook al is het vooral voor (jonge) vrouwen veel makkelijker om veel mannen aan de haak te slaan. Tinder ontkoppelt de link tussen seks en een vaste relatie waardoor vrouwen uiteindelijk aan het kortste eind trekken. Het zijn voornamelijk mannen die de vruchten plukken van de moderne hedonistische tijd. Meer toegang tot seks en minder verantwoordelijkheid hoeven te nemen.

Niet voor niets wordt MGTOW door fervente feministen ook wel ‘men grabbing their own willie’ genoemd. Die omschrijving is juist maar niet op die manier die feministen bedoelen.

tag

3 reacties

Opgeslagen onder Gutmenschen

Zoek de 3 verschillen: Feminisme vs vrouwenquotum



Zie knipseltjes hierboven & trek je eigen conclusies …

2 reacties

Opgeslagen onder Gutmenschen

#MeToo: Mannen hebben geen rechten.


D’r zitten inderdaad consequenties aan het willekeurig beschuldigen van gewone mannen. iets wat deze vrouwen geen hol kan schelen maar die andere vrouwen heel veel gaat kosten.

Vertrouwen

[Rebecca Nicholson, The Guardian]: “Would any woman want to be alone with Robert Foster now?”

Een of andere kandidaat voor het gouverneurschap van Mississippi weigert (een hele dag) alleen te zijn met een vrouwelijke reporter, bang dat ze achteraf heb beschuldigd van seksuele intimidatie. Niet echt gek, het (lokale) krantje waar ze voor werkt zit stevig in het pro-democratische kamp. De opmerking van Foster over dat dit toch wel wat ver ging is letterlijk goud: “Can’t risk it.”

Interessanter wordt het om even de reacties en het framen daaromheen te zien. Neem bijvoorbeeld deze:

Oftewel: Foster kan niet met een vrouw alleen zijn omdat hij zichzelf niet vertrouwd. Een leuke verdraaiing: hij wil niet alleen met vrouwen zijn omdat er altijd wel eentje tussen zit die niet te vertrouwen is. Meng dat met de giftige identity politics van de democraten en ieder weldenkend mens zou hetzelfde zeggen. Enz, enz.

Van #MeToo naar #NotYou

Laat ik maar eens een paar stappen naar achteren doen.

Geen zinnig mens kan ontkennen dat de #MeToo beweging heel veel mannen kopschuw heeft gemaakt. En met goede reden. Een vrouw kan tegenwoordig een willekeurige man -baas, collega, voetbalclub van je zoon, reporter- beschuldigen van de meest vreselijke misdragingen en de man kan er niets aan doen. Hoe bewijs je dat iets niet gebeurd is? Hoe bewijs je dat de vrouw in kwestie liegt en er een slaatje uit probeert te slaan als er niemand bij was?

Daarmee wordt er door de hele maatschappij een muur tussen mensen gezet. Vrouwen aan de ene kant, mannen aan de andere kant. En dat gaat geweldige gevolgen hebben. Heel langzaam maar onstuitbaar wordt het vrouwen onmogelijk gemaakt om een carrière meer dan kassajuf of kleuterleidster te hebben. Geen enkele chef, teamleider, projectleider of welke andere man dan ook, incluis gewone collega’s, gaan nog proberen om een vrouw te helpen. Bij elk bedrijf komt er wel een ‘schandaal’ bovendrijven, wordt een man ontslagen en vanaf dat moment is het voor vrouwen onmogelijk om daar nog iets serieus te doen. Een voor een, als vallende dominostenen valt onze samenleving gebouwd op meritocratie in elkaar. Meritocratie ja, maar alleen voor mannen. Vrouwen doen niet mee, die kun je niet vertrouwen.

En dat zeg ik, vader van twee dochters. Mijn eigen dochters die ik dagelijks help met hun huiswerk, die ik regelmatig naar de hockey rij, waarvoor ik iedere keer op ouderavonden kom en die ik zo goed mogelijk probeer op te voeden zodat ze goede burgers in onze samenleving worden. Mijn eigen kinderen zijn kansloos geworden om een carrière te maken. Terug naar het aanrecht, kinderen baren. Mijn dochters waar ik intens veel van hou.

Met dank aan #MeToo. Fuck you #MeToo. Fuck you.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Gutmenschen

MeToo, feminisme en het verkwanselen van vrouwenrechten


Glazen plafonnetje erbij?

Nieuwe trend in de VS:

Wall Street Rule for the #MeToo Era: Avoid Women at All Cost

Reden? In de huidige tijd kan je hele leven overhoop gehaald worden door een of andere snol die vindt dat je iets verkeerd hebt gezegd. Pats boem, carrière kapot, ontslagen en mogelijkerwijs een rechtszaakje op de koop toe. Plus dat je je hypotheek niet meer kan betalen -een andere baan kun je op je buik schrijven- en dat je thuis mag gaan uitleggen aan je vrouw en kinderen wat er aan de hand is. Nog afgezien wat er gebeurt als de buurt, je sociale kring etc er achter komt dat je ontslagen bent om ‘ongepaste intimiteiten’.

Dan wordt de keuze heel simpel: vermijd vrouwen tot het uiterste. Neem geen enkel risico.

Overdreven?

Een heleboel lezertjes zullen nu denken: is dat niet wat overdreven, Richardje? Weer zo’n kluitje journalisten die zo nodig moeten scoren?

Neem van mij aan: nee, is niet overdreven. Heel wat mannen die een vacature hebben voor zelfs het gewone werk denken bij zichzelf: als ik kan kiezen, dan liever een man. En omdat voor de meeste functies er gegadigden genoeg zijn is de keuze dan snel gemaakt.

Dat zijn de consequenties als je Hollywood acteurs de politieke agenda laat bepalen, als je een heksenjacht op gewone brave huisvaders opent. Als je alle mannen afschildert als potentiële verkrachters en aanranders. Dan moet je niet raar opkijken dat er consequenties zijn. Je kunt niet straffeloos de helft van de samenleving als misdadigers wegzetten en toch denken dat het allemaal wel goed gaat komen.

Voorbeeldje in het klein: Bijles

Ik zal een voorbeeldje geven.

Ik geef veel bijles. Wiskunde, natuurkunde, etc. En dan voornamelijk aan kinderen die door het ijs zakken. Dan zitten de ouders bij mij aan de keukentafel, met het kind er tussen in. Kwade vader, bezorgde moeder en een sip kijkend kind, half huilend. Dat kind haalt dikke onvoldoendes voor wiskunde en blijft zitten als het zo doorgaat. Tegenwoordig betekend dat in de helft van de gevallen meteen afstromen naar een lager niveau. Einde aan die idylle van een goede opleiding en een mooie carrière, de ouders zien hun kind al achter de kassa zitten.

Diezelfde ouders hebben op dat moment al een flinke weg afgelegd. Zelf geprobeerd het kind wat uit te leggen: dat resulteert in ruzie. Een student erbij die het voor 15 euro per uur probeert: geen resultaat. Schreeuwen, krijsen, kind heeft huisarrest, etcetera, enzoverder. Niets helpt. Het kind wordt steeds rebelser, de punten zakken, de afgrond lijkt onafwendbaar. En dan komen ze bij mij aan de keukentafel zitten.

En mij lukt het wel. Natuurlijk lukt het mij wel.

Geen meisjes

Maar ik neem ook geen meisjes meer (*). Ik ben ook maar een kalende dikke man van middelbare leeftijd. Als dat kind wraak wil nemen op haar ouders -en na een paar maanden ruzie maken is dat helemaal niet onwaarschijnlijk, zeker als de resultaten op zich laten wachten- dan doet ze aangifte tegen mij over een verzonnen iets. En dan hang ik, zonder dat ik daar iets tegen kan doen.

Dat is wat feminisme doet. Dat is het gevolg van #MeToo. Jammer voor die meisjes, ik heb echt met ze van doen maar ik begin er niet meer aan. En het is niet een overreactie van mij, ik heb dit natuurlijk met mijn vrouw doorgesproken en geprobeerd er iets van te maken. Eerst zorg je nog dat je altijd met z’n tweeën bent of dat er andere kinderen bij zijn etc maar dat is allemaal niet te doen. Het risico is te groot.


(*) Eerlijkheid gebiedt om te melden dat ik op dit moment nog een paar meisjes heb. Die zal ik helpen tot de komende proefwerkweek maar daarna is het afgelopen, zeg maar na de kerst is het klaar.

4 reacties

Opgeslagen onder Gutmenschen

Het probleem binnen de islam: compleet gebrek aan zelfreflectie


Slutshaming

Vergelijk

met

Voor wie het niet gevolgd heeft: de NOS.nl heeft de afgelopen maand meegekeken op een social media appje -telegram genaamd- waar gebruikers groepen maken om grote groepen voornamelijk allochtone meisjes voor hoer uit te maken, incluis foto’s, tel nrs etc. Dat heeft voor de getroffen meisjes behoorlijk wat impact.

Kech

Laten we het hier maar eens over hebben.

Eerste puntje is natuurlijk: iemand verbaasd? Waarom zou Marokkaans en Turks uitschot alleen Nederlandse meisjes voor hoer uitmaken? Iedere moslima die niet een hoofddoekje of een lange jurk draagt is immers een nog grotere hoer -want moslim- en de hele islamitische gemeenschap is daar uiterst gevoelig voor. Geen ouder die dit ter sprake brengt in de moskee of in de familie, familie-eer is het belangrijkste dat er is. Beter zo’n bakvis onder de bus gegooid dan je goede naam aantasten. Thuis in Marokko en Turkije luisteren ze immers allemaal mee, incluis de imam uit het dorp.

En ook dat is volledig voorspelbaar. Binnen de islam geldt immers dat meisjes vanaf 9 jaar geslachtsrijp zijn en dat iedere man daar op mag geilen als ze over straat loopt. Onze Mo heeft het zelf gezegd dus is het waar en binnen de islam wordt het niet op prijs gesteld om dingen ter discussie te stellen.

Stockholm Syndrome

Vergelijk dit met de twee tweetjes hierboven. Deze juffrouw zit kennelijk in haar pubertijd en probeert een beetje te ontkomen aan de achterlijkheid van de islam maar accepteert tegelijkertijd niet als iemand de vinger op de zere plek legt. Het is voor iedereen die er met een objectief oog naar kijkt zonneklaar dat deze misstanden een logisch gevolg zijn van de patriarchale, seksistische en mysogene kanten van de islam maar als je dat zegt dan ontploft zelfs dit wicht.

Speciaal zij zou toch beter moeten weten. Zij is al haar hele leven lang opgevoed als goed moslima, op vakantie in Marokko geweest etc en moet toch heel duidelijk hebben meegekregen dat de islam voor vrouwen de hel op aarde is. Geen sprake van emancipatie, geen sprake van gelijke rechten. Vrouwen zijn ondergeschikt aan de man en hebben niets in te brengen. Zij moet zelf keer op keer hebben ervaren dat de islam een heel erg nare, fascistische ideologie is waar de honden geen brood van lusten.

Zo diep zit dus die culturele indoctrinatie. (*) Zelfs vrouwen die geboren en getogen zijn in een van de vrijste, rijkste en individualistische landen ter wereld die aan werkelijk iedereen alle mogelijkheden en kansen biedt, schijten en pissen op Nederland als je zelfs de meest triviale dingen over de islam zegt.

Ach, wat kan mij het ook schelen. Op een gegeven moment trouwt ze met een berbertje uit de rif en gaat ze terug achter het aanrecht. Kindjes baren, vloertjes schrobben, couscous koken en regelmatig door haar prinsje in elkaar getikt worden als ze niet gehoorzaam en onderdanig genoeg is. Hoor je nooit meer iets van.


(*) De eerste give-away is al dat beide tweetjes stampvol met stel- en spelfouten staan. Deze puber komt helemaal niet in aanraking met de Nederlandse samenleving. Die woont in Klein Rabat, op een islamitisch eiland ergens in een ‘krachtwijk’.

2 reacties

Opgeslagen onder Islam