Tagarchief: emigratie

Griekenland bloedt dood


Kapot belast

Vergelijk

Griekenland betaalt 2 miljard euro uit noodfonds ESM terug (…) “De snelle terugbetaling toont aan dat Griekenland een betrouwbare contractpartner is.”

met

Greece currently ranks as the European Union country with the highest taxation on small and medium-sized enterprises

en met

Mass Exit of Greek Businesses and Professionals Seeking Tax-Friendly Countries

en met

Greeks Turn to the Black Market as Another Bailout Showdown Looms

en met

More than 332,572 Greeks have emigrated abroad since 2010

En dus?

Een land de afgrond inhelpen

Het simpele feit is dat de Griekse staatsschuld 135% van het bbp was toen Griekenland het schip in ging. Sindsdien is 100 miljard kwijtgescholden maar de schuld opgelopen tot 180%. Plus dat alle schulden doorverkocht zijn aan de ECB of de verschillende bailoutfondsen. Gaan de Grieken de euro uit -en dat zullen ze uiteindelijk toch doen- dan ligt daar een mooi rekeningetje van 300 miljard of meer te wachten voor de rest van de eurozone.

Ondertussen heeft de Griekse politiek zo hard de duimschroeven voor Griekse ondernemers aangedraaid dat de Grieken massaal emigreren, dat bedrijven die kunnen op een holletje het land verlaten en dat ondernemers die niet weg kunnen hun bedrijf opheffen en met zwartwerken hun toko draaiend proberen te houden.

En dan nog hardop zeggen dat het best wel goed gaat met de Grieken?

What are you smoking?

2 reacties

Opgeslagen onder Eurocrisis

Innovatie? Liever niet in Europa!


Politici

Niks innovatie

Wat blijkt? In Europa innoveren we veel te weinig:

EU loopt achter met investeringen in innovatie

Tja. En dus?

Kapot maken

De naïviteit van politici is tenenkrommend. Een paar jaar geleden hebben ze met elkaar afgesproken dat ‘Europa’ veel meer zou moeten investeren en huppakee: Klaar is Einstein! Werkgroepje erbij, leuke rapportjes maken en wekelijks ‘vergaderen’ (jij nog een glaasje wijn?). Gaat perfect toch?

Feit is natuurlijk dat van iedere euro die een bedrijf extra gaat investeren meteen de helft naar de fiscus gaat via de belastingen. Als het niet meer is. Wie iets wil gaat dat dus in ieder geval niet in Europa doen. Alsof innovatie niet al lastig genoeg is mag je ook nog eens twee keer zoveel betalen!

Wie wat kan, vertrekt

Iedereen die afstudeert aan de TU maakt meteen een rondje ambassades: Kan je aan de slag in Australië, Amerika of Canada? Ondertussen trekken wij hier bootladingen ‘vluchtelingen’ -eufemisme voor kansloze criminelen en haatbaarden- naar binnen die eens hier ons lekker komen uitleggen dat wij vuile diskrimmenazi rassies zijn. Plus dat er een dagelijkse stortbak aan kots over mensen die werken wordt uitgegooid door politici die zelf nog nooit een bedrijf van binnen hebben gezien. En dan zijn we verbaasd dat de best-and-the-brightest de pijp aan maarten geven en vertrekken?

In wat voor wereld leven die politici? Teletubbieland?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Links

Italië: Veel geblaat, weinig wol


SupplyDemand

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

In Italië is er tegenwoordig een nieuwe premier. En deze keer een linksert. Dus je raad het al: Nieuwe Grootse Plannen onder de bezielende leiding van de Socialisten:

[Giovannini, minister van Arbeid] is van plan 12 miljard euro beschikbaar te stellen om zo de werkloosheid onder mensen jonger dan 25 jaar te verlagen

Ta-ta! Goed plan toch?

Geld weggooien

Klinkt allemaal leuk hoor, zo’n plannetje. Maar het resultaat is nul-nada-niks-of-minder. Of dacht je dat de vorige premier, Monti, niet hetzelfde heeft geprobeerd?

Feit is natuurlijk dat dit weer een subsidie schransfeestje voor de Italiaanse Vogelaarsmensen wordt. Lekker veel gratis geld, je organiseert ergens in een zaaltje een cursusje van een middagje voor een paar kansloze criminelen en haatbaarden en hoppa; Geld stroomt binnen!

Daarbij is het hele idee lachwekkend: De belastingen verhogen om de werkgelegenheid op te krikken. Als dat zou werken dan was de USSR het rijkste land ter wereld: Daar was de belasting 100% en zorgt de Staat voor alle banen. Oeps! Tried that, didn’t work, bad idea!

Conclusie

Wat er moet gebeuren is simpel. De belastingen moeten omlaag, vooral belastingen op werken en investeren. Het gat op de begroting moet worden gedicht door minder geld uit te geven -iets wat krankzinnig moeilijk te begrijpen is voor politici- en de arbeidsmarkt moet worden geliberaliseerd: Dure & onproductieve oudjes eruit, goedopgeleide jongeren er in.

Maar dat gaat niet gebeuren. En dus gaat het in Italië maar een kant op: Bergafwaarts. Emigreren dus.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Eurocrisis

Emigratie & Vrijheid


Andere culturen

Taipei Staircase

Ik reis al een tijdje door Azië en ik heb ook al –met de hele familie- in verschillende ‘Asia Pacific’ landen gewoond. En in de tussentijds een paar jaar in Nederland. Veel reizen, veel vliegen. Veel met klanten praten en veel mensen ontmoeten. Het werk is moeilijk –ik spreek geen woord mandarin- de woonomgeving is om te huilen maar de mensen zelf maken alles goed. Het is een soort secundaire arbeidsvoorwaarde: net zoals in Nederland mensen op de fiets naar hun werk kunnen –een zegen die je pas herkent als je elke dag in een hotel of de auto zit- werk ik elke dag met mensen uit een andere cultuur.

Er zijn grote verschillen. Japanners –terughoudend, beleeft, altijd netjes- zijn heel anders dan Koreanen –hard werken, direct en hiërarchisch- of Chinezen –rommelig, self-centered en ‘risk taking’. Ook al lijken de volkeren op elkaar –de spreekwoordelijke ‘kleine gele mannetjes’- de verschillen zijn levensgroot. Maar er zijn ook grote overeenkomsten. En de overeenkomsten zijn dezelfde als die we in Europa en de rest van de wereld hebben: Alle mensen zijn het zelfde.

Mensen zijn mensen

Het is een vergissing om te denken dat we in een tijd van ‘individualisering’ zitten. De mens heeft tegenwoordig veel meer keuze en mogelijkheden en de verschillen in levenskeuzes en levensstijl van mensen verschillen dan ook enorm. Dat is inderdaad sterk veranderd. Wie 200 jaar geleden geboren werd als zoon van een landarbeider werd zelf ook landarbeider. Wie nu geboren wordt kan zelf kiezen wat hij wil doen met zijn leven en vooral waar hij wil leven. En dat is goed.

Maar wie getrouwd is en kinderen heeft weet ook dat de zorg voor kinderen en de familie als geheel het individuele belang overstijgt. Niet papa bepaalt hoe en wat maar de familie. Krijgen de kinderen een goede opleiding? Is het veilig in de buurt? Loopt er te veel vreemd volk door de straat? Hoe is de sociale cohesie in de buurt? Werk je om te leven of leef je om te werken? Hoeveel belasting moet je betalen? Heb je een mooi huis? Moet je vrouw werken of wil je vrouw werken? Of liever voor de kinderen zorgen?

Emigratie

Overal waar ik gewoond heb maken mensen zich zorgen over hun kinderen, over de politiek en over hun oude dag. En overal doen mensen dat op de zelfde manier. In Azië is het bijvoorbeeld niet ongewoon om de vrouw –als ze zo’n 7 maanden zwanger is- naar Hawaï of Californië te sturen. Daar blijft ze dan een paar maanden op een toeristenvisum en krijgt daar haar baby. Dat is ook allemaal heel comfortabel geregeld: Japans sprekende doktoren en zusters voor Japanse vrouwen, Koreaans voor Koreaanse vrouwen etc. Het kost een paar centen maar dan heb je ook wat: Het Amerikaans staatsburgerschap voor je kind. En dat gaat later van pas komen.

Kinderen gaan namelijk in toenemende mate niet meer studeren in het eigen land maar in de VS. Dat kost een paar centen -$40.000 per jaar- maar dan heeft zo’n kind ook een veel betere kans in het leven. Zeker als het een Amerikaans paspoort heeft. Tegen de tijd dat de ouders met pensioen gaan emigreren ze als familie naar de VS en trekken daar bij hun kinderen in. Of ze gaan in het huis ernaast wonen.

Conclusie

Niet alleen de gevolgen zijn enorm voor de ‘thuislanden’ –al het talent wordt rucksichlos de grens over gejaagd- maar wij in Europa doen hetzelfde. Mijn eigen kinderen zijn tweetalig, ze krijgen bergen huiswerk mee en we zitten er boven op –iets wat mijn eigen ouders nooit deden- maar ik zal er ook voor zorgen dat ze niet in Nederland gaan studeren. En zeker geen aan Nederland gebonden beroep. Een jaartje in Utrecht of Leiden is prima –heb ik ook gedaan- maar daarna hupsakee de plas over. Naar de LSE of naar de VS. Of –als er nog iets van het Chinees (*) is blijven hangen- naar Beijing. Zodat ze –als ze oud en wijs genoeg zijn- de keuze hebben die ik nooit gehad heb: Vrijheid om te gaan en staan waar je maar wilt. En niet meer afhankelijk zijn van de welvaartsstaat in Nederland.


(*) Een van de redenen dat ik wil dat mijn kinders niet naar het gym gaan maar in plaats daarvan naar het atheneum plus Chinees en/of Hindi leren. Of Arabisch. Het gym is in dit opzicht een ‘colossal waste of cognitive surplus’ om het maar eens in goed Nederlands te zeggen. Het probleem is dat dit in Nederland slecht geregeld is. D’r zijn maar een paar scholen die Chinees aanbieden.

9 reacties

Opgeslagen onder Vrijheid

Rutte & de Verzorgingsstaat


De Stelling

Het nieuwe kabinet wil de zorgpremie inkomensafhankelijk maken. Een echtpaar dat werkt gaat zo’n 7000 euro per jaar betalen, wie liever de hand op houdt betaalt maar 20 euro per maand. Van je uitkering.

Goed plan? Slecht plan?

De Analyse

Rutte is een socialist, dat had iedereen kunnen weten. Tijdens het vorige kabinet heeft hij twee keer de belastingen verhoogd, de laatste keer in de nadagen toen het kabinet al gevallen was. Dat was gelijk de grootste belastingverhoging in de geschiedenis van Nederland. Tenminste: Voor werkende mensen. Voor wie liever om 11 uur het eerste biertje opentrekt of met 5 keer per dag met z’n kop op de grond loopt te bonken niet: Die krijgen juist extra.

Wie de perikelen van de Club-Med landen een beetje gevolgd heeft ziet een eigenaardig soort cognitieve dissonantie. Voor de ‘disengaged outsider’ is de oorzaak glashelder: De Verzorgingsstaat zoals we die de afgelopen 50 jaar in Europa hebben opgebouwd loopt op zijn eind. De vergrijzing is begonnen, er is onvoldoende gespaard voor pensioenen en de arbeidsmarkt zit volkomen vast. Tel daarbij de zorgvuldige castratie van elke vorm van ondernemerslust en het is wel duidelijk: Dit gaat nog maar een kant op.

Europa heeft het afgelopen decennium bijvoorbeeld geen enkel internetbedrijf van enige omvang opgeleverd. Google, Apple, Facebook en Microsoft: Allemaal Amerikaans. We lopen niet een beetje achter: We doen helemaal niet mee. Daar is een reden voor. Hogere belastingen -direct in de vorm van loon- en kapitaalsbelasting of indirect in de vorm van hogere sociale premies- zorgen er voor dat er meer wordt geconsumeerd en minder wordt geïnvesteerd. Plus dat het een duidelijke boodschap naar de ondernemende burger is: Hoe hard je ook werkt, de Staat krijgt het toch wel te pakken. En dat begint zijn vruchten af te werpen.

Conclusie

Rutte doet maar. Het zal me een rotzorg zijn. Mijn kinderen worden tweetalig opgevoed en krijgen een internationale opleiding. Daar ben ik niet de enige in: De Best & Brightest worden allemaal klaargestoomd om het land te verlaten. Ik ken in mijn (Nederlandse) vriendenkring geen enkele ouder die daar niet mee bezig is.

In Club Med kun je zien wat de gevolgen zullen zijn. Een krampachtig volhouden aan onhoudbare en naïeve denkbeelden over ‘gelijkheid’ of ‘solidariteit’. En de gifbeker is nog lang niet leeg. Er is geen enkele reden om te denken dat de Grieken hun economie weer aan de praat krijgen. Dat gaat niet nog 5 jaar duren: Dat komt nooit meer goed. Het wordt een soort Argentinië waar al 20 jaar lang een crisis heerst.

En wij zijn de volgende.

15 reacties

Opgeslagen onder Links