Tagarchief: eerlijk

Wat heb je liever: socialisme of slavernij?


obama-socialist

Een bord warm eten

Wat blijkt? Cubaanse slaven in 1842 kregen beter te eten dan Cubanen in 1962 onder Castro:

cuba-slaven-vs-socialisten

Kan niemand natuurlijk iets verbazen. In een socialistisch regime is niemand verantwoordelijk dat er genoeg op tafel komt en is het mensen verboden om voor zichzelf te zorgen. Een ‘recipe for disaster’ om het maar eens in goed Amerikaans te zeggen.

Socialisme is erger dan slavernij

Over de morele laakbaarheid van slavernij hoeft weinig gezegd te worden, zelfs een kind snapt dat wel. Maar dat socialisme nog slechtere resultaten oplevert -niet alleen zijn mensen niet vrij om te doen en laten wat ze willen, ze worden ook nog eens uitgehongerd door de elite- zullen maar weinig mensen zich beseffen.

Neem bijvoorbeeld deze quotes uit de WaPo:

Cubans remain anxious about food, especially those who remember the “Special Period” _ wartime-like austerity measures imposed in the early 1990s after the Soviet Union collapsed and the island’s gross domestic product plunged by 35 percent.

Cubans experienced true hunger during those years, missing many meals, eating very small and unappetizing ones, going months without meat or fresh produce. But the ration ensured no one starved to death.

Niemand is verhongerd. Knap hoor, zeker toen de USSR kopje onder ging. Toch een verdienste dus? Welnee:

The crisis eased after 1993 when the government broke up state farms into smaller cooperatives and individual farms, and opened farmers markets where producers could sell crops at unrestricted prices after meeting government production quotas.

Zo gauw als mensen de gelegenheid kregen om voor zichzelf te zorgen was de hongersnood snel ten einde. Kapitalisme in al haar glorie zeg maar. Dertig jaar lang tekorten, klein beetje vrijheid erbij en hoppa: opgelost.

Slavernij is de kern van het Socialisme

Een essentieel onderdeel van het socialisme is ‘gelijkheid’ en ‘eerlijk’. Heel links Nederland roeptoetert het bij iedere gelegenheid, de (linkse) media kotsen het dagelijks over de burger uit.

Maar ‘gelijkheid’ is niets anders dan een ander woord voor ‘armoede’. Wie denkt dat de overheid voor jou gaat zorgen of jou ten minste in leven kan houden komt vanzelf bedrogen uit. De overheid kan niets anders dan van de ene afpakken en het aan de ander geven. En zoals zo vaak moeten de mensen die zich niet kunnen verdedigen de spullen ophoesten en krijgen mensen die dicht bij het vuur zitten de beste stukken. Kijk maar naar Cuba.

In plaats van tegen slavernij te hoop te lopen zouden al die linkse mensen tegen het socialisme in opstand moeten komen. Want dat is een stuk erger.

1 reactie

Opgeslagen onder Links

Lang leve het kapitalisme!


BierMetGlas

Meer, betere en goedkopere spullen voor de gewone man

Het foto’tje hierboven is van twee ‘sixpacks’ bier. Bavaria Bok en Hertog Jan Bock. Zelf gekocht in de supermarkt voor een klein bedrag -het meeste is accijns en btw- uit de vele vele keuzes die je tegenwoordig in elke doorsnee super hebt.

Het is prima bier, bockbier is de Nederlandse variant van Belgisch bier en helemaal niet duur. Maar zelfs dat is in de onderlinge concurrentiestrijd niet genoeg. Bavaria levert bij haar bier ook een extra glas erbij met het logo van de brouwerij. Daarmee kom je meteen op de waarheid als een koe die kapitalisme heet: De enige manier om vooruit te komen is door de gewone burger meer, betere en goedkopere spullen te leveren dan je concurrent.

Doe je dat immers niet dan lopen je klanten weg en ga je er uiteindelijk onderdoor. Een feilloos mechanisme dat bijvoorbeeld in socialistische landen niet bestaat. Daar kun je rustig jarenlang rommel tegen veel te hoge kosten blijven maken omdat de burger toch niks te kiezen heeft: Socialisme betekent in de kern uiteindelijk dat de burger ondergeschikt is aan de elite en maar te slikken heeft wat hem voorgeschoteld wordt.

Rechtvaardigheid voor iedereen

De afkeer van de gemiddelde politicus van mensen die succesvol zijn is uiteindelijk een afkeer van keuze voor de burger. Iemand kan immers alleen maar rijk worden als hij betere en goedkopere producten aan de burger weet te slijten dan zijn concurrent. En daarmee is natuurlijk in de eerste plaats de burger het beste af. Of een samenleving dus ‘rechtvaardig’ en ‘eerlijk’ is -de modewoorden van de socialisten- kun je afmeten aan het aantal rijken. Veel rijken betekent veel concurrentie tussen bedrijven om de gunsten van de burger.

Maar dat zul je onze vrienden ter linker zijde nooit horen zeggen.

1 reactie

Opgeslagen onder Kapitalisme

De Euro of een lokale munt?


De Stelling

In de WSJ (pirated copy here) stond een paar maanden geleden een artikeltje over zgn ‘time banks’ in Spanje: Ik werk een uurtje voor jou, jij werkt een uurtje voor mij:

Ms. Martín has relied on other time-bank members to give her lifts around town for her odd jobs and errands, as well as to help with house repairs. In return, she has cared for members’ elderly relatives, organized children’s parties and even hauled boxes for a member moving to a new house.

Tja. Wat moet je daar van denken? Goed plan? Slecht plan?

Een lokale munt?

Als mevr. Martín op deze manier dingen voor elkaar kan krijgen die ze anders niet zou kunnen doen: Good for her. Dat moet ze zelf weten. En in een diepe recessie zoals nu in Spanje zou ik ook niet weten wat mensen anders zouden moeten doen. Behalve emigreren natuurlijk.

Maar voor de ‘disengaged outsider’ is het interessant om toch even bij stil te staan. Er wordt bijvoorbeeld over deze ruilhandel geen belasting en geen sociale premies betaald terwijl deze mensen wel op de zak van de belastingbetaler leven. Dat mag voor hard-core linkschmenschen geen probleem zijn maar is natuurlijk het fundament, de reden, de oorzaak waarom Spanje überhaupt in de problemen zit: Te veel takers, te weinig makers.

Daarbij is het systeem extreem kwetsbaar voor fraude. De centrale man die bijhoudt hoeveel iedereen nog tegoed heeft of moet bijbetalen kan eenvoudig voor zichzelf -of een vriendje- een paar kruisjes extra zetten. Hij steekt er toch ook tijd in? En d’r is vast een ‘burger-commissie’ die wekelijks vergaderd over de ‘te volgen koers’ voor de ‘beweging’. Moet allemaal betaald worden! Daarmee kom je op het gebied van fraude: Wat zou mevr. Martín er van zeggen als blijkt dat haar gespaarde uren opeens waardeloos zijn geworden omdat iedereen waarmee ze wil handelen ook al uren teveel gespaard heeft?

Want dat is natuurlijk wat er gaat gebeuren. Mensen gaan deze lokale ‘munt’ als een echte munt zien. ’s Ochtends vroeg op, even op de lokale website kijken welke klussen er in de buurt zijn en hupsakee: Aan de slag. Na een half jaar heb je 1000 uren op je rekening staan. En met jou vele, vele anderen.

Ik zie het al voor me: Na een jaartje komt er een voorstel van het ‘Centrale Comité’ dat er ‘teveel ongebruikte uren’ in het systeem zitten en dat dus 10% van alle uren afgeboekt worden. Of iedereen moet 50 uren inleveren. Omdat anders het systeem ‘vastloopt’. Zul je zien dat mensen dat nog accepteren ook. ‘Ja, al mijn vrienden hebben ook 1000 uur gespaard’! Alsof de DDR nooit heeft bestaan.

Of toch de Euro?

De invoering van de Euro is 180 graden het omgekeerde van een lokale munt. Een munt is namelijk niet alleen een ‘facility to trade’ maar ook een ‘store of value’ en een ‘unit of account’: Je kunt sparen en daarmee in de toekomst grotere aankopen of een potje voor slechtere tijden aanleggen. En hoe groter de markt, hoe meer ‘specialiseren’ opbrengt. Zo creeer je welvaart: Mensen die niet alleen gras gaan knippen maar ook een grasmaaier kopen om het sneller te doen. Mensen die niet zomaar een appeltaart gaan bakken maar er gelijk 20 in de over stoppen: Een bakkerij. En zo verder.

Dat laatste wordt namelijk met een ‘uurtje-voor-een-uurtje’ bank helemaal uitgeveegd. Het is voordeliger om juist niet een grasmaaier te kopen: Kost alleen maar geld en je kunt minder uren werken.

Conclusie

Het zullen voornamelijk minder-dan-minimumloon karweitjes zijn die uitgewisseld zullen worden. Software schrijven voor een appeltaart is wel heel erg goedkoop. En daarmee kom je op de kern van de zaak.

Een ‘urenbank’ is niets anders dan een glasheldere signaal dat het minimum loon en de belastingen te hoog zijn. In Spanje met een jeugdwerkeloosheid van meer dan 50% is het minimum loon ongeveer hetzelfde als in Nederland. Daarbij is iemand aannemen veel te riskant: Ontslaan is er immers niet bij.

Het klinkt aantrekkelijk, zo’n lokale munt maar het is bloed aan de paal voor de Verzorgingsstaat. Veel duidelijker kun je het niet krijgen.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Economie