Tagarchief: economisch onbenul

Economisch onbenul: Beursgang Basic-Fit


BasicFit

Hardlopend naar de beurs

Een of andere fitness club gaat naar de beurs. Verwachte opbrengst: 1 miljard. Aantal ‘leden’: 1 miljoen.

De opbrengst wordt onder andere gebruikt om bestaande schuld te herfinancieren en om schulden van aandeelhouders af te betalen.

Tja. En dus?

Hype

Een miljard opbrengst met slechts een miljoen leden is 1000 euro per persoon. Een abonnementje kost 20 euro per maand: zeg maar 4 jaar aan omzet. Dat is rijkelijk veel.

Volgens het persberichtje heeft deze club 60 miljoen winst gedraaid afgelopen jaar maar kennelijk is dat pas sinds kort: van de opbrengst wordt o.a. de schuld hergefinancierd. Oftewel er is een heleboel uitgegeven en nou wil de bank z’n geld terug. Met een reguliere operationele cashflow gaat dat de komende jaren nooit lukken dus wordt de tent verkocht. En zo profitabel is deze club niet, anders had de bank graag de poet opnieuw voorgeschoten.

Bomen tot in de hemel?

Tijdens de dot-com bubble in 2000 kwamen de meest bizarre bedrijfjes opduiken. VC die geen enkel benul hadden wat ze aan het doen waren kochten blind voor miljoenen clubs op die letterlijk uit een powerpoint en een brochure bestonden. Het fameuze voorbeeld is ‘friedair.com’, een internet bedrijfje dat letterlijk ‘gebakken lucht’ verkocht. Heeft miljoenen aan investeringen bij elkaar geharkt!

Mijn oude vader gaf mij dertig jaar geleden hetzelfde advies als Warren Buffet tegenwoordig: Get Rich Slowly. Spaar 20% van je loon, investeer in medium grote bedrijven met een hoog geïnvesteerd vermogen, raak de hoofdsom nooit meer aan en buy-2-forget. Maar bovenal: kijk naar de kosten. Met 7% rendement verdubbelt je geld in 10 jaar, verviervoudigt het in 20 jaar en verachtvoudigt het in 30 jaar.

Koop nooit individuele aandelen. De persoon die jouw deze aandelen verkoopt weet er meer over dan jij. Je koopt per definitie een kat in de zak. Niet voor niets is de beursgorilla succesvoller dan al die beursanalisten bij elkaar. Niet voor niets outperforms index beleggen al die grijze pakken:

The S&P 500 Index consistently outperformed 98% of mutual fund managers over the past three years and 97% over the past 10 years, ending October 2004. In two 30-year studies, the S&P 500 outperformed 97% and 94% of managers. In addition, only about 12% of the top 100 of managers repeat their performance in the following years. Therefore, it is not possible to consistently pick next year’s hot mutual fund manager.

8 reacties

Opgeslagen onder De Irrationele Mens

Het economisch onbenul van de gemiddelde journalist: Aysso Reudink


foodnewJumbo

Wat blijkt? De Jumbo wil echt heel graag de laagste prijzen hebben:

[Aysso Reudink, bloggertje]: Zijn de trostomaten elders structureel goedkoper dan weigert het lokale Jumbo-filiaal onverpakte trostomaten te verkopen.

En dat vindt onze Aysso maar niks. ‘Race to the bottom (…) Een tuinder krijgt een dubbeltje voor een paprika, in de winkel mag u het zevenvoudige neertellen.’ Oftewel de Jumbo buit de zielige boer & tuinder uit en de klant mag het gelag betalen!

Complottheorietjes

Laten we maar eens beginnen met die tomaten. Als die ergens anders structureel goedkoper zijn dan probeert iemand de Jumbo -en dus de klanten van de Jumbo, jij en ik- een oor aan te naaien. Lijkt mij een prima plan als de Jumbo namens ons allemaal daar even een stokje voor probeert te steken.

En over die paprika’s: De Jumbo opereert met een winstpercentage van ca 3%, net zoals de rest van de sector. Niks 600%. Dat is geleuter. De inkoop van de spullen is slechts een klein deel van de kosten naast de logistiek, de arbeidskosten, de kosten van de investeringen en nog heel wat meer. Wie denkt dat hij 600% winst kan maken op paprika’s raad ik aan om even door de stad te lopen en gewoon op de eigen vingertjes te tellen hoeveel groentezaken er nog zijn.

‘Race to the top’

Het simpele feit is dat prijzen ontstaan door vraag en aanbod. Het is aan iedereen persoonlijk om daar mee te doen wat hij wil. Is de prijs van paprika te hoog dan kiest de klant voor wat meer uien of witlof en wat minder paprika. Levert paprika te weinig op dan kan de tuinder overschakelen op komkommers of tomaten. Door de prijs kan iedereen voor zich uitmaken wat de beste deal is.

Door de bikkelharde concurrentie tussen de Jumbo, de Appie Happie en nog een paar anderen kan geen enkele partij op zijn lauweren rusten. Supermarkten niet, de leveranciers niet en het personeel niet. Voor jouw een ander. De prijzen moeten omlaag want als jij het niet doet dan doet je concurrentie het wel.

De enige die voordeel heeft van deze ‘race to the bottom’ is natuurlijk de consument, de gewone man. Die ziet dat hij steeds betere kwaliteit krijgt voor steeds minder geld. De ‘race to the bottom’ voor de een is de ‘race to the top’ voor de ander. We geven steeds minder uit aan voedsel en dus blijft er steeds meer over voor andere zaken. Een nieuwe fiets voor je dochter bijvoorbeeld of uit eten met je vrouw!

9 reacties

Opgeslagen onder Kapitalisme