Tagarchief: bijstand

Nepnieuws: Werkloosheid daalt


Het aantal mensen in de bijstand explodeert, vooral onder Niet Westerse Allochtonen. Data cbs.nl

Dalende werkloosheid?

Het schijnt allemaal erg goed te gaan met de werkloosheid. Volgens het cbs dan:

Werkloosheid opnieuw gedaald in afgelopen kwartaal

Echt?

Liegen, bedriegen en fabeltjes

Laten we maar eens wat data erbij nemen, van datzelfde cbs.

Wat blijkt? Het aantal personen met bijstand neemt alleen maar toe, zie grafiekje hierboven. Dat was in 2008 nog zo’n 350.000, nu staat het op een record met 520.000. Het aantal mensen dat werkloos wordt mag dan afnemen, het aantal mensen dat lekker in die hangmat blijft liggen neemt fors toe.

En dat is niet alles: Het overgrote deel van mensen met een bijstanduitkering zijn onze geliefde nieuwe Nederlanders. Zeg maar al die biculturele kansenparels die hier onze economie ‘jong, dynamisch en ondernemend’ komen maken. Die honderdduizenden asieleisers die we jaarlijks naar binnen trekken bijvoorbeeld.

Er zijn in Nederland zo’n 1 miljoen NWA die kunnen werken waarvan er 272.000 werkloos is. Dat is een werkloosheidspercentage van 27%. vergelijk dat met de 7 miljoen Nederlanders die kunnen werken waarvan er 195.000 werkeloos zijn: een percentage van 2.7%. Al die fijne kansenparels zijn 10 keer zo vaak werkloos als de gewone Nederlander.

Het gelieg houdt nooit op

Een tijdje geleden zei het UWV het al: al die nieuwe Nederlanders komen never nooit niet aan de slag. Die hangen hier wat rond, trekken uitkerinkjes, huisje er bij en natuurlijk gratis karatelessen voor kleine Mo en een nieuwe Miele. Die mensen gaan nooit aan onze samenleving bijdragen, die zijn voorgoed een zware last op onze schouders.

Plus natuurlijk dat onze gevangenissen overvol stromen met al die kansenpareltjes. 60% heeft een ‘migratieachtergrond’, Antillianen zitten in verhouding bijvoorbeeld 20 keer zo vaak in de bak als Nederlanders.

1 reactie

Opgeslagen onder De Zegeningen van de Multikul

Werkloosheid: Keuze of niet?


uitkering

Zielig

Gisteren een screenshotje gepost van een artikeltje uit de Volkskrant over langdurige werkloosheid. Wat blijkt namelijk: Meer dan 75% van de mensen in de bijstand zit er al langer dan een jaar in, 10% zelfs langer dan 15 jaar. Quote van zo’n uitvretertje er bij:

[Jacques Peeters, meer dan 20 jaar werkloos] “Veel mensen snappen niet dat het werkloosheidsprobleem buiten mij ligt”

Tja. Niet zijn schuld dus? Of wel?

Werkloosheid is een keuze

Wie zo’n kletsje leest zou bijna gaan denken dat het waar is. Dat mensen er niks aan kunnen doen als ze jarenlang werkloos zijn. Maar de werkelijkheid is natuurlijk precies andersom: Werkloos zijn is een keuze.

Wie zonder werk zit kan kiezen: Of aan de slag gaan of de hand ophouden. Een uitkerinkje levert zo’n 1000 euro per maand op en je hoeft er niet ’s ochtends vroeg voor uit je bed te komen. Woon je vervolgens nog in een ‘sociale’ huurwoning met huursubsidie dan is je kostje gekocht. Je krijgt daarbij automatisch kwijtschelding van allerlei gemeentebelastingen, je kunt goedkoop naar de voedselbank en als je er een paar middagen zwart bijklust heb je bij elkaar een inkomen van tegen de 2000 euro.

Vergelijk dat eens met het minimum loon. Bruto 9.50 per uur, netto is dat rond de 1200 per maand. Moet je wel elke dag op tijd opstaan en de hele dag aan de slag. Voor die 200 euro extra moet je 150 uur in de maand werken, zeg maar 1.35 per uur.

Echte oplossingen

De Volkskrant komt meteen op de proppen met dat geleuter over een ‘basisinkomen‘. Op zich te verwachten, het is immers het PvdA huisblad maar ook een beetje te kinderachtig voor woorden.

Het echte probleem is natuurlijk dat uitkeringen in vergelijk met een (minimum) inkomen veel te hoog zijn. Het is domweg niet lonend om aan de slag te gaan: Wie dat doet is een dief van eigen portemonnee.

Echte oplossingen vragen een radicale koerswijziging. Het moet simpelweg niet meer aantrekkelijk worden om op de bank te hangen en er moeten veel meer kleine baantjes komen. Dat wil niet zeggen dat we de minima even de duimschroeven moeten aandraaien -van netto 1200 per maand rondkomen zonder allerlei subsidies en toeslagen is geen kattenpis- maar we hoeven ook niet gekke henkie uit te hangen.

Beperk een uitkering tot maximaal een jaartje. Schaf tegelijkertijd het minimum loon af. Daarmee maak je de prikkel om aan de slag te gaan een stuk groter en creëer je met een pennenstreek honderdduizenden baantjes. Voor vijf euro per uur kun je bij mij -en bij heel veel andere gezinnen met kinderen- zo aan de slag als hulp in de huishouding. Boodschappen doen, kinderen van school halen, koken, de was doen, voetbaltraining voor de kinderen geven etc, etc: De lijst is eindeloos.

‘Earned Income Tax Credit’

Van 5 euro per uur kun je wel snel aan de bak komen maar niet dagelijks rondkomen. Daarom moeten we een ‘Earned Income Tax Credit’ invoeren: Wie voltijds aan de bak gaat -en dat ook kan aantonen met een loonstrookje- kan via de belastingen extra geld terug krijgen. Daarmee kun je het inkomen opkrikken naar een acceptabel niveau, zonder al die negatieve consequenties.

Mensen zijn zelf verantwoordelijk voor hun wel en wee en de werkgever wordt niet opgezadeld met een onrealistisch hoog minimum loon: Als we als samenleving besluiten dat er een bepaald ‘sociaal minimum’ is dan moeten we ook met z’n allen de poeplap trekken en niet de rekening doorschuiven naar juist die ene ondernemer die wel deze mensen in dienst zou willen nemen.

De voordelen zijn gigantisch

Een uitkeringstrekkert kost de belastingbetaler zo’n 15.000 euro per jaar. Als we er zo een half miljoen aan een baan kunnen helpen dan scheelt dat de belastingbetaler dikkeduim 7.5 miljard jaarlijks. Plus dat deze mensen productief gaan bijdragen aan de samenleving: nog eens zo’n zelfde bedrag extra. En niet alleen dat maar ook het werk dat nu door de werkende burger zelf gedaan wordt omdat het simpelweg te duur is om iemand daarvoor in te huren kan zo worden gedaan.

Vele handen maken licht werk: Als we dit leger werklozen kunnen mobiliseren dan heeft iedereen daar plezier van. Tel daar eens bij op dat we tegenwoordig honderdduizenden volledig kansloze arabieren naar binnen trekken die niets anders kunnen dan in een AZC zitten en daar de koran van buiten leren met geen enkele realistische kans op welk minimaal baantje dan ook: An accident waiting to happen.

Maar last but not least is het in het voordeel van de uitkeringstrekkert zelf. Die gaat immers weer aan de slag. Krijgt wat werkritme, wat werkervaring en een doel in z’n leven. En in no time klimt die de ladder op naar boven: het overgrote deel van mensen met het minimum loon verdienen dat minder dan een jaar.

Dat is eerlijker. Maar dan echt.

2 reacties

Opgeslagen onder Economie

De hangmat die bijstand heet


guy-on-couch

Waarom werken?

Steeds meer mensen komen er achter dat de bijstand zo gek nog niet is. Waarom vroeg opstaan, de hele dag zwoegen en sjouwen en ’s avonds met een pijnlijke rug op tijd naar bed?

Het aantal bijstandsontvangers dat vorig jaar uitstroomde naar werk is afgenomen naar krap 8 procent.

Tja.

Handophouden

Er zijn -hoe gek het ook klinkt- banen genoeg. Het enige wat telt is hoeveel een baantje betaalt en wat de alternatieven zijn. Immers: Ook bankzitters en handophouders zijn niet gek. Daarom struikelen we hier over de Polen en is half Nederland bang voor een invasie van Roemenen en Bulgaren.

Het feit dat er steeds minder mensen aan de slag gaan en steeds meer mensen de hand op houden komt omdat de uitkeringen te hoog zijn in verhouding met de gangbare lonen. En tijdens een recessie gaan de gangbare lonen wat omlaag en neemt het aantal potverteerders dus toe. Plus natuurlijk dat sommige baantjes bij wet verboden zijn omdat ze volgens linksche menschen te weinig opbrengen.

Daarmee is het cirkeltje rond: Wie aan de slag wil en elke kans wil aangrijpen -de handen uit de mouwen steken heet dat- komt of in conflict met de wet -en riskeert dus in het extreme geval gevangenisstraf- of is een dief van eigen portemonnee.

Als maar 8% van de werkelozen aan het werk gaat dan zit iemand gemiddeld 12.5 jaar in de bijstand. Met ca 20k per jaar -uitkering, huursubsidie, niet betaalde sociale premies, opleidingen die verouderen etc, etc- komt dat op een gezellige kostenpost voor de maatschappij van 250k per bankzitter. Zouden we de bijstand en alle andere ‘sociale’ voorzieningen beperken tot bijvoorbeeld een half jaar dan zou ons dat 80 miljard schelen. Per jaar.

Wat dan wel?

De oplossing is simpel maar zuur voor de huidige generatie handophouders. Sociale voorzieningen moeten worden gekort, beperkt en afgeschaft worden. Het minimum loon moet weg, belastingen op sparen en investeren moet weg, net zoals belastingen op werken. En ‘sociale’ premies die werkgevers nog even extra mogen ophoesten moeten helemaal naar de eeuwige jachtvelden. Want wie aan het werk gaat verdubbelt binnen een paar jaar zijn inkomen.

Maar goed, gaat toch niet gebeuren. Liever nivelleren we alles naar niveautje bankhangen.

51 reacties

Opgeslagen onder Politiek