Tagarchief: bailouts

Ach die arme, zielige Grieken toch!


Wartaal

Het tweetje hierboven is de algemene communis opinio over de Griekse bailouts. Al het geld is naar Europese banken gegaan, de Grieken hebben er zelf niets van gezien maar zitten nu wel met een torenhoge schuld. Wij c.q. onze politici hebben om het maar eens plat te zeggen de Grieken simpelweg beroofd van miljarden om aan onze eigen bankensector te geven.

Wat een kansloze, hersenloze klets.

Al het geld is naar de Grieken gegaan

Al het geld, elke euro, elke stuiver, elke cent, is uitgegeven aan de Grieken. Die hebben daar decennia lang lekker van kunnen feesten. Kies gewoon politici die de ene lening na de andere afsluiten, krik de uitkerinkjes en de pensioenen maar omhoog en hupsakee: elke dag feest. Belasting betalen? Hoeft niet! Werken voor je centen? Welnee! Met 52 met pensioen? Natuurlijk!

Als dan op een gegeven moment de markt -lees jouw en mijn spaargeld en pensioenfondsen- geen geld meer wil uitlenen aan de Griekse roverheid en dus dat opeens het feestje voorbij is is Leiden in last. Het enige dat de Europese overheden nog kunnen doen is de Griekse rommel van de banken overnemen omdat anders onze eigen economie meegetrokken wordt in deze poel van corruptie, criminaliteit en bedrog.

Dat is er gebeurd.

Wel zuipen, niet betalen

De Grieken moeten gewoon hun rekening betalen. Ze hebben decennia lang lopen zuipen en feesten van onze spaarcenten. Die hebben wij verdiend door elke dag met de bammetjes onder de snelbinder naar de baas te gaan. Dat is ons geld.

Mogen ze leuk hebben geprobeerd om die schulden in de Adriatische zee te kieperen: gaat niet door. Betalen, stelletje uitvreters. Niks gratis zuipen op onze kosten.

Stelletje klaplopers. En stelletje naïeve mutsen zoals deze Marella.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Eurocrisis

Framing: NPO laat ‘keerzijde’ van Europa zien


‘Uit Europa’

Op de NPO is een 3-luik te zien over de negatieve kanten van de EU. Niet op structureel niveau of om uit te zoeken wat de weeffouten zijn maar op ‘persoonlijk’ niveau. Drie keer 40 minuten rancuneuze tokkies die iets tegen buitenlanders hebben of die last hebben van globalisering.

Franse boer

Deel twee begint met een Frans boertje dat door de lage melkprijzen failliet gaat. We zien hoe hij met tranen in de ogen de koeien in de vrachtwagen van de opkoper drijft. Wat zielig!

Het simpele feit is dat dit -in duizenden varianten- dagelijks overal ter wereld voorkomt. In Nederland bijvoorbeeld zijn afgelopen jaar 7.000 ondernemers failliet gegaan. Dat heeft niets met de EU te maken maar met marktwerking. Een kleine boerderij met 10 koeien kan het niet opnemen tegen een boerderij met 500 koeien. Ze hebben bijvoorbeeld allebei een melkmachine maar de ene wordt maar een uurtje per dag gebruikt terwijl de andere continu aan staat.

Tweede feit is dat door het afschaffen van de melk quota de prijzen voor melk gedaald zijn. Daar heeft de hele EU bevolking voordeel van. Grotere boerderijen zijn veel efficiënter en kunnen dus met minder ‘inputs’ aan kapitaal, arbeidskracht en grondstoffen meer produceren. Dat is de manier waarop we met z’n allen rijk worden: Doe meer met minder.

Die Franse boer had al een jaar geleden -lang voordat de melkquota’s verdwenen- zijn koeien moeten verkopen en een camping moeten beginnen. Dan was hij nu niet failliet geweest.

Grieks water

Volgende shot is van een of andere Griekse juf -wiskunde gestudeerd, opera zangeres- die een protest organiseert tegen de privatisering van een Grieks waterbedrijf. Als de reporter begint over de Griekse schulden is dat helemaal tegen het verkeerde been -Greek tycoons took the money and put it in Switserland- en zij had sowieso altijd haar belastingen betaald.

Feit is natuurlijk dat op dit moment de Griekse overheid elk jaar er treinladingen aan subsidie tegenaan moet gooien om deze club drijvende te houden. Wordt het verkocht dan zullen onmiddellijk de lonen gerationaliseerd worden -zeg maar door de helft- en gaat de helft van het veel te dure personeel er uit. Daarmee is in een keer het bloeden gestopt en dat geeft ook meteen aan hoezeer deze mensen vertikken om hun eigen verantwoordelijkheid te nemen: ze zouden zelf ook dit kunnen voorstellen aan de directie.

Het enige dat de demonstranten te berge kunnen brengen is dat water een ‘human right’ is, alsof een koper de tent dicht zal doen nadat die eerst miljoenen op tafel heeft gelegd. Rancuneus links ten voeten uit.

Nederlandse vrachtwagenchauffer

Het derde item gaat over een Nederlandse vrachtwagenchauffeur. Grote punt is natuurlijk dat er forse concurrentie uit het Oostblok is. Die rijden voor de helft. Powerquote: ‘daar valt niet tegenop te concurreren” en over een jaar of tien is het ‘gedaan’ met de Nederlandse vrachtwagenchauffeur.

Allemaal onzin. Er valt best tegen op te concurreren. Halveer je salaris bijvoorbeeld en zie af van je toeslagen. Zul je zien: kan allemaal best. Maar dat wil deze chauffeur niet: liever klagen over Europa en naar een uitkerinkje schuifelen dan eigen verantwoordelijkheid. Plus natuurlijk dat er tegelijkertijd een flink tekort aan buschauffeurs in Nederland is maar daar heeft niemand zin in.

Engelse chauffeurs

Laatste stukje gaat over Boston in het VK. Daar zijn in een klein stadje 15.000 voornamelijk Polen neergestreken en dat drukt de lonen. De juf in het filmpje moppert dat ze 30 chauffeurs op de lijst had die ze ’11 or 15 pound’ betaalde totdat er busladingen Polen verschenen die het voor het minimum loon doen. Even later zien we Polen die voor 1.90 pond werken in de landbouw. Daar kun je niet tegenop werken!

Jawel: verlaag je loon ook naar 1.90 pond. Dat is weinig maar kennelijk zijn er genoeg Oostblokkers die het wel zien zitten. Het feit dat dat niet gebeurd betekent simpelweg dat de Engelsen betere alternatieven hebben. Een uitkerinkje of verhuizen naar een ander deel van het land bijvoorbeeld. Of iets anders gaan doen.

Creative Destruction

Al deze voorbeelden zijn niets anders dan individuele gevallen van mensen die dachten dat ze fijn een middenklasse loon konden eisen omdat ze het juiste paspoort hebben en lid zijn van de juiste vakbond. Maar die tijd is voorbij en niet zo’n beetje ook.

Mensen krijgen betaald naar vraag en aanbod. Er zijn een boel mensen die op een vrachtwagen kunnen rijden dus de lonen liggen laag. Er zijn heel weinig mensen die iets van -ik noem een zijstraat- big data weten dus die lonen zijn een stuk hoger. Daardoor worden mensen gemotiveerd om te investeren in zichzelf, om van baan te veranderen naar werk waar meer vraag naar is. Dat is weliswaar een pijnlijk proces -zeker als je al ouder bent- maar dat gebeurt al zo lang als de wereld bestaat. Wat denk je dat er gebeurt als de technologie voor de zelfrijdende auto -of vrachtwagen(!)- eenmaal goed op gang komt?

De besparingen die hiermee gerealiseerd worden worden door de felle concurrentie één-op-één doorgespeeld naar de klant en dus naar de gewone man, jij en ik. Niet bedrijven of politici of ‘de rijken’ zijn de grote winnaars hiervan maar de gewone burger. Die ziet dat hij steeds lagere prijzen betaalt voor steeds betere producten: de fameuze ‘race to the top’.

Framing

Het echte probleem met de EU is natuurlijk niet de economische unie waar al deze voorbeelden uit komen. Dat is juist een eclatant gierend groot succes. De economie in de EU heeft een geweldige zwengel gekregen door de EU, de levensstandaard is nog nooit zo hoog geweest. Zo hoog zelfs dat Oostblokkers hier voor 1.90 pond willen komen werken.

Het echte probleem is bijvoorbeeld het gebrek aan democratie binnen de EU. Heeft er ooit iemand op de president van Europa kunnen stemmen? Of op de voorzitter van de Europese Commissie? Kunnen we deze mensen naar huis sturen als het beleid ons niet bevalt? Wie is er verantwoordelijk voor de Griekse bailouts die ons miljarden gaan kosten of de lage rente standen waardoor onze pensioenen verdampen en alle Europese overheden de rentemeevallers juichend verjubelen? Wie is er aanspreekbaar wanneer de euro valt?

Het probleem is bijvoorbeeld dat de immigratie van de Religie van Tolerantie en Vrede langzamerhand een invasie is geworden die voorgoed ons continent naar de filistijnen heeft geholpen. Daar gaan we nog decennia lang -misschien wel honderd jaar- last van hebben. Als het niet op een burgeroorlog uitdraait waar het nu op lijkt. De EU kan niet eens de vrede garanderen.

Het probleem is ook de massa immigratie van kansloze criminelen en haatbaarden de hele wijken en steden terroriseren. Massaverkrachtingen, terroristische aanslagen, moordpartijen. Zo erg zelfs dat elk defensiemacht tegenwoordig plannen heeft om binnenlandse gebieden weer onder staatscontrole te krijgen, mocht het er op aan komen. Frankrijk heeft bijvoorbeeld nu al jaren de noodtoestand (!) en zelfs een nieuw legeronderdeel -de ‘Nationale Garde’- opgericht omdat de politie het al lang niet meer aan kan.

Een mooi staaltje framing. Alleen maar leuteren over bijzaken en non-topics maar waar het werkelijk over gaat volkomen negeren. ‘Wegkijken’ heet dat bij ons in het dorp, een oud en geliefd links familiespel.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Europa

Griekse politici en het Harry Potter gevoel


Griekse werkeloosheid

Afgrond

Griekenland schuift langzamerhand de afgrond in. De crisis duurt al 6 jaar en het einde is nog lang niet in zicht

De werkloosheid in Griekenland is in mei weer gestegen. Het percentage van de beroepsbevolking dat zonder werk zit, kwam in deze maand uit op 27,6.

Tja. En nu?

Eigen schuld

Hoe gek het de gemiddelde burger ook in de oren zal klinken: Een recessie is een keuze. Zeker als die al 6 jaar duurt. Toentertijd werd duidelijk dat de Griekse overheid teveel uitgaf, dat de staatsschuld opliep en dat daar een eind aan moest komen. Maar in plaats van doortastend op te treden en de overheid wat terug te schroeven hebben de verschillende Griekse regeringen alleen maar de belastingen verhoogd en de pensioenen verlaagd.

Geen structurele hervormingen, niet de arbeidsmarkt aangepakt, niet de belastingen op sparen en investeren verlagen. De gevolgen laten zich raden: De recessie wordt dieper en dieper, het vertrouwen wordt minder en minder en de komende 10 jaar is er geen enkel grammetje kans op een ommezwaai. Emigratie, buitenlandse investeringen blijven weg en massa ontslagen. Behalve ambtenaren, daar is er nog geen een (0) van ontslagen.

Prietpratende politici

‘Adding insult to injury’ zoals dat in goed Amerikaans heet hebben Griekse politici zoete woordjes lopen prevelen dat het nou echt beter zal gaan. Hier een quote’je van afgelopen januari, van de minister van Financiën:

[Yannis Stournaras, Financiën]: “Er is licht aan het einde van de tunnel. We zijn erin geslaagd onze economie te hervormen. De markten zijn optimistischer, spaartegoeden komen terug naar de banken, de overheid betaalt zijn schulden aan de private sector en Europa ziet ons nu anders.”

Tja. Met zulke vrienden heb je geen vijanden meer nodig.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Eurocrisis

Hoeveel moet er in Griekenland gebeuren?


Griekse olijven in de aanbiedingKomt Griekenland er uit?

Een van de onderliggende gedachtes dat we Griekenland keer op keer helpen met gratis geld is dat ze er ‘op den duur’ toch wel uit moeten komen. Er zal toch een einde aan de tunnel moeten zijn, nietwaar? Dus is de redenering: Nog een klein beetje en dan zijn de Grieken over de hoogste hobbel heen en gaat het wel weer.

Daarom dit postje: Hoeveel moet er in Griekenland gebeuren zodat ze ‘eruit’ zijn?

Scenario Griekenland

Waar zijn de Grieken nu en waar moeten ze heen?

Er zijn in totaal zo’n 10.5 miljoen Grieken. Daarvan is zo’n 6.5 miljoen in de leeftijd 20-65 jaar. Willen de Grieken op eigen benen staan dan zal meer dan 80% -tegen de 5.5 miljoen- daarvan aan het werk moeten, al dan niet parttime. De rest kan op de kinderen passen of aan de studie zijn. Daarbij zal het aantal ambtenaren tot 10% van de arbeidspool terug gebracht moeten worden.

Op dit moment werken er 2.5 miljoen mensen in Griekenland, zijn er 600k ambtenaar en nog eens zo’n 600k werken in overheidsbedrijven en er zijn 1.4 miljoen werkelozen. Een miljoen mensen hebben het zoeken naar werk ronduit opgegeven -en tellen daarmee fictief niet meer mee als ‘werkeloze’.

Dit betekent het volgende: Binnen nu en 2020 moet het aantal werkende Grieken in het bedrijfsleven bijna zijn verdubbeld. Dat betekent dat simpelweg voor elk bedrijf in Griekenland er eentje bij moet komen. Voor elke arbeidsplaats moet er eentje naast. En niet alleen dat: Die arbeidsplaatsen moeten ook nog eens productiever zijn dan de huidige.

Conclusie

Willen de Grieken rond 2020 uit de problemen zijn dan moeten ze met 10% per jaar gaan groeien. Zeg nou zelf: Is dat een reëel plan?

2 reacties

Opgeslagen onder Eurocrisis

Sterke stijging faillissementen in Club-Med?


Bankruptcy

Op de fles

Het aantal faillissementen in de club-med loopt op:

In Portugal nam het aantal bedrijfsfaillissementen met 42 procent toe tot 8600, in Spanje stegen ze met 32 procent naar 7800 en in Italië met 13,5 procent tot 12.300.

Volgens Creditreform is het aantal faillissementen in Italië in de afgelopen 5 jaar verdubbeld, net als in Portugal. In Spanje gaat het om een verdrievoudiging

Tja. Eurocrisis, bailouts, belastingverhogingen, noem maar op. Klinkt niet als een verrassing, toch?

Ga g.v.d. eens aan het werk!

Toch wordt -zoals gewoonlijk- weer eens slechts de helft van het verhaal verteld. Want niet het aantal faillissementen is interessant, maar het aantal faillissementen per hoofd van de bevolking.

Laten we -voor de grap gewoon- maar eens de Nederlandse cijfers er bij halen. In 2012 gingen er 11.235 bedrijven failliet in Nederland. Dat zeg ik niet, dat zegt het cbs.nl.

Vergelijk dat eens met een land als Spanje: 7800 bedrijfjes op de fles in een land met ruim 3 keer zoveel mensen. En dat noemen we crisis?

Conclusie

Een economie die concurrerend is, doet elk jaar aan een grote ‘voorjaarsschoonmaak’. Bedrijven die het niet goed voor elkaar hebben -te hoge lonen, medewerkers die niks kunnen, concurrentie die er met de buit vandoor gaat- gaan er uit en zo komt er kapitaal en arbeidskracht vrij voor nieuwe, innovatieve en concurrerende bedrijven. De economie vernieuwt zich, bedrijven worden sterker, werknemers houden hun kennis bij en salarissen gaan omhoog. Pats, boem, zo simpel is het: Schumpeters ‘creative destruction‘.

De zieluge Club-Med landen hebben extreem restrictieve arbeidswetgevingen. Het ontslaan van een Spaanse werknemer is het duurste ter wereld, Griekse ambtenaren mogen niet eens ontslagen worden -dat staat in de grondwet (!)- en wie zoiets simpels wil doen als een 14 (!) maand intrekken in Portugal krijgt het mes in de rug. Echt waar. No joke.

Wij moeten uit Europa. Dit gaat niet goed komen. D’r is geen enkel realistisch scenario dat deze landen binnen afzienbare tijd uit de problemen raken. We moeten er mee ophouden. Dit gaat ons krankzinnig veel kosten.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Eurocrisis