Weerzinwekkend gejank: armoede in Nederland


Zielig!

Rapportje van de SER over armoede. Wat blijkt? Bijna 380.000 kinderen groeien op in een gezin dat geldproblemen heeft.

Taboe op armoe: ‘Mensen denken al snel dat je lui bent’

Tja. Een uitkering is niet veel. Erg dus? Of niet?

Liegen en draaien

Voordat we in pure paniek raken is het misschien toch verstandig om het hoofd koel te houden.

Mensen wisselen gemiddeld na een jaar of 7 van baan. Sommige mensen worden ontslagen. Voor een alleenstaande -maar ook voor wie met z’n tweeen is- is de kans groot dat je eens in de 10 jaar krap bij kas zit, daar is niets raars aan. Fatsoenlijke mensen, i.e. mensen met een greintje verantwoordelijkheidsgevoel en zelfrespect, zorgen dat ze wat gespaard hebben. Om daarmee die periode te overbruggen. Daarmee kom je meteen tot de volgende conclusie: je moet niet kijken naar het aantal mensen dat een jaartje krap bij kas zit maar die ‘structureel’, 4 jaar of meer, in armoede leven. Dat zijn zo’n 280.000 mensen, waarvan zo’n 35% ‘niet-westerse allochtonen zijn’, zeg maar 3 keer zo vaak als gewone Nederlanders. Armoede is in ieder geval niet een ‘Nederlands’ probleem maar voornamelijk een ‘cultureel’ probleem.

Wat blijkt dan: het overgrote deel -220.000 mensen, bijna 80%- krijgen hun inkomen via een of andere vorm van een uitkering.

Conclusie: van uitkerinkjes wordt je niet rijk en onze welvaartsstaat zorgt er alleen maar voor dat mensen geen verantwoordelijkheid nemen. Uitkerinkgsafhankelijkheid heet dat.

Huilen voor de camera

Terug naar het artikeltje van RTL nieuws. Daar wordt ene Geerte van Hoek opgevoerd die al 20 jaar lang in de bijstand zit. Want depressieve klachten. Runt nu een ‘kringloopwinkeltje’ als vrijwilliger want dat is ‘duurzaam’.

Wie nou niet in lachen uitbarst had een onvoldoende voor begrijpend lezen op school. Iemand die arbeidsongeschikt is krijgt namelijk WAO, niet de bijstand. Kennelijk valt het allemaal wel mee met die ‘depressieve klachten’. En over dat duurzaamheidsgeleuter: dat winkeltje -en dus al dat duurzame geklets- kan alleen maar bestaan als er niet betaald hoeft te worden voor de arbeidskrachten. Anders was de zaak niet lonend. Zo’n winkeltje kan dus alleen maar overleven als de rest van de economie -je weet wel, al die niet-duurzame mensen die dag in dag uit op het fietsje naar de baas gaan met de bammetjes achterop- de rekening betaalt. (*). Werken kan deze stoepsnol best, al was het maar in deeltijd.

D’r is maar een reden dat deze juf niet een betaalde baan zoekt: een uitkerinkje is voordeliger. En kom nou niet aan met dat geklets dat er geen werk is: er is werk zat.


(*) D’r is nog veel meer mis met deze juf. Op haar 35 met een kind van een jaar: waar is die vader? Waarom niet gewoon getrouwd (gebleven)? Wie op d’r 35’ste een kind bij elkaar neukt om vervolgens de vader de deur uit te schoppen heeft echt een steekje los zitten.

Of neem dat gereutel over ‘bonnetjes’. Deze natte muts wil wel gratis geld van de goegemeente maar is te belabberd om een paar bonnetjes in te leveren. Verwend nest heet dat bij ons in het dorp.

“Het was ongelooflijk pijnlijk. Je hebt het gevoel dat je gefaald hebt en wilt zelf voor je kind kunnen zorgen.”

Je hebt ook gefaald, snol. Bunkerhard gefaald. 20 jaar lang teren op de zak van een anders: als dat geen parasietje is geef mijn portie dan maar aan Fikkie.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Links

Kom maar door!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s