Edith Mastenbroek of wat er mis is met de politiek


De Stelling

Edith Mastenbroek (37) is overleden. Nou ken ik Edith niet maar ze zat voor de PvdA in het EP. Toen kreeg ze een burnout, vertrok en nou is ze dood: Hartaanval.

[Mei Li Vos, ex-PvdA] “Edith was lief. En slim. En sociaal. En een heel groot hart.”

Tja. Dat iemand dood gaat is altijd een schok. Maar is het nou extra speciaal als een politicus dood gaat? Moet dat in de krant komen?

De Feiten

Edith had niet zo veel ervaring noch capaciteiten. Mavo, havo en vwo, daarna politicologie. Het enige baantje dat ze ooit gehad heeft is een jaartje als woordvoerder voor XS4ALL, een internetprovider, werken. Dat was het enige dat ze klaar kon krijgen: Persberichtjes rondmailen en met haar blonde haren wapperen. Toch weerhield haar dit er niet van om het hoogste woord te hebben: Zeer actief in de jongerenclub van de PvdA -“niet-nix’er”, lid van het campagne team van Al Gore (!) en oprichtster van een multikul studieclubje. Toen Sharon Dijksma voor het PvdA voorzitterschap ging was zij d’r natuurlijk bij en op haar 29’ste zat ze in het EP.

‘T klinkt natuurlijk een beetje hard om zo over iemand te praten die net is overleden. Maar iemand die al op z’n 17de bedacht had dat zij anderen de wet kon voorschrijven is niet een respectabel iemand. Dat is iemand met een flink psychisch probleem. En om die nou te gaan vereren a-la-Mei li Vos is bizar. We kijken met gefronste wenkbrauwen naar de verering van Kim Jong-Un die ook op zijn 29ste President van Noord Korea werd maar over Edith niets dan goeds.

D’r gaan wel meer mensen dood. Elk jaar zo’n 130.000. Dat is bijna 400 per dag, 15 per uur. Daar zitten mensen tussen die gezinnen hebben gesticht, banen hebben gehad en kinderen hebben grootgebracht. Die belasting hebben betaald en meegedraaid op school en de voetbal club. Mensen die echt iets hebben bijgedragen. Die een bedrijf hebben opgericht en zo tientallen andere families een mogelijkheid van bestaan hebben gegeven. Die niet op de sterke arm van de wet moesten leunen om hun idealen te bereiken maar door samenwerking met hun buren, vrienden en dorps- en stadsgenoten. Dat zijn respectabele mensen.

Conclusie

Edith was een politicus die lid was van een partij -en daar zijn er meer van- die via de sterke arm van de wet mensen knechten ter meerdere eer en glorie van haar en haar mede politici. Een politieke beweging die tot doel heeft -in the broad sense- de mens te onderwerpen aan het gezag van de staat. Die niet toestaat dat mensen zelf beslissingen nemen over hun leven, zelf beschikken over hun eigen arbeid en zeker niet toestaat dat mensen in vrijheid hun eigen doen en laten en hun eigen verantwoordelijkheid nemen. Fundamentele, diep gewortelde en intrinsieke vrijheid is zo’n politiek systeem vreemd en Edith was daar -en wilde daar- koste wat kost bij horen. Op zeer jonge leeftijd al.

Nee dank je.

Naschrift: Ik merk uit de reakties op dit postje en het commentaar in de blogosfeer dat men in het algemeen mijn postje nogal cru en ‘respectloos‘ vindt.

Welnu: Dat is het ook. Ik heb weinig respect voor politici van welke kleur of snit dan ook. Het verbaast mij werkelijk enorm dat burgers van Nederland kennelijk zoveel ontzag voor hun politici hebben dat zelfs na hun dood je er niks van mag zeggen.

Als tegenargument vraag ik iedereen: En als het over Wilders zou gaan? (*) Zouden al die mensen die nu zo verontwaardigd reageren ook zo hoog van de toren blazen? Ik denk van niet.

(*) Don’t get me wrong: ik wens niemand, ook politici, wat dan ook toe. In Nederland moet je dat tegenwoordig er expliciet bijzeggen terwijl dat vroeger -toen we nog normaal met elkaar konden praten- heel gewoon was. Moet je zien hoe far out we tegenwoordig zijn. Dat moet toch te denken geven?

10 reacties

Opgeslagen onder Gutmenschen

10 Reacties op “Edith Mastenbroek of wat er mis is met de politiek

  1. Ik ken jou niet en jij kent deze Edith niet…. of lees ik dat verkeerd?
    Wat een zuur en cynisch commentaar! Niets feiten dus. Waar komt die boosheid vandaan om zo respectloos om te gaan met het overlijden van iemand, politicus of niet. Ik ben niet voor ‘niets dan goed voor de doden’, maar deze begrijp ik niet.

    • Edith kende mij ook niet maar ze vond dat niet belangrijk genoeg om toch over mij de baas te spelen.

      Het gaat niet om Edith. Het gaat erom dat wij een cultuur hebben die politici en andere vrinden boven ons stellen. Het gaat er om dat we zo geïndoctrineerd zijn dat we zelfs als ze dood zijn we nog niet het beestje bij zijn naam durven roepen. D’r is echt helemaal niet zo veel verschil met Noord Korea hoor, ook al klinkt dat absurd.

      En hoe je het ook wendt of keert: iemand die op 17 jarige leeftijd besluit dat haar carrière is om de baas te spelen over andere mensen is behoorlijk gestoord.

      Lees dat allerlaatste linkje maar eens.

  2. Arjan Fernhout

    Weer iemand die zich profileert als lijken-pisser. Kennelijk een trend in reactionaire kringen.

  3. Dulac

    Ik weet niet wie je bent of wat je kunt of wilt, en dat wil ik zo houden. Godallemachtig, wat een jaloers stuk vreten. Een vrouw met veel in haar mars bezwijkt onder de gevolgen van een heel slecht begin van haar leven (ja, ik ken de familie), en daar moeten dan nog even de azijnpissers overheen waar dit land zo rijk aan is. O wee als je kop boven het maaiveld steekt, dan word je zelfs in je graf nog voor rotte vis uitgemaakt. Blij dat ik nu in Frankrijk woon, daar zijn ze wat minder kinderachtig.

Kom maar door!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.