Verkiezingen: Investeren of Consumeren?


De Stelling

Om het begrotingstekort te lijf te gaan kunnen we twee dingen doen: Verlaag de overheidsuitgaven of verhoog de belastingen. Veel anders zit er niet op. Twee totaal verschillende standpunten, laten we het daar eens over hebben

Overheid of Burger?

Het is een soort weegschaal. Als de overheid de belastingen verhoogt om haar consumptie en investeringen op peil te houden of zelfs te verhogen dan zal –automatisch- de burger zijn consumptie en investeringen terug moeten schroeven. De bekende koopkrachtplaatjes. Dit geldt ook andersom: Als de overheid haar uitgaven verlaagt kan de burger zijn consumptie en investeringen op peil houden. Iets wat veel mensen zich niet realiseren: Als de overheid de broekriem aantrekt kan iedereen meer zuipen!

Ja, hoor ik iedereen denken, maar de overheid kan toch ook lenen? Dan hoeven de belastingen niet omhoog en gaat dit verhaaltje niet op.

Dit is niet juist. Als de overheid geld leent op de obligatiemarkt dan hoeft weliswaar de consumptie van de burger niet te zakken maar de investeringen juist dubbel zo veel. Dat geld is immers het spaargeld van de burger dat nu niet in nieuwe fabrieken of machines –investeringen van de burger- gestoken wordt maar via de overheid toch weer in consumptie. En in de toekomst zal het weer terug betaald moeten worden dus dan zullen alsnog de belastingen omhoog moeten.

De keuze komt er dan op neer welke partij het beste de economie uit het slop kan trekken: De overheid met zijn centraal geplande ‘stimulus’ projecten en de grootschalige herverdeling of de burger die ieder voor zich kan beslissen hoe zijn centen uit te geven.

Ook daar zijn de meningen over verdeeld. De leer van de Socialisten heeft als kernpunt dat een centraal geleide economie met een sterke en grote overheid –en dus een klein, afhankelijk bedrijfsleven- betere resultaten oplevert dan andersom. En de liberalen –niet verrassend- beweren het tegenovergestelde.

Belasting voor de Rijken

Hierdoor wordt ook duidelijk wat er gebeurt als we ‘de rijken’ meer belastingen laten betalen. Het argument is dat die toch teveel hebben om te consumeren dus dat daar best wel wat van af kan.

Maar ook dit klopt niet. Mensen met veel geld zullen juist gaan investeren, niet consumeren. Een hogere belasting voor ‘de rijken’ betekent simpelweg hogere consumptie via de overheid en lagere investeringen van de burger.

Ook hier komt het verschil tussen Socialisme en de vrije-markt denkers naar voren: Socialisten kiezen voor herverdeling en dus meer consumptie nu en minder investeringen voor later. Een soort sugar-rush die uiteindelijk tot diabetes leidt.

Tekort aan kapitaal

Ook al lijkt het vreemd met een staatsrente van een paar procent: Onze economie heeft een chronisch tekort aan risicodragend kapitaal.

Stel dat we helemaal niet meer zouden investeren. Dan zal de economie veel consumptiegoederen produceren maar binnen korte tijd tot stilstand komen. Immers: Machines verslijten, kennis veroudert. Doe we het tegenovergestelde –alleen nog maar investeren en niet meer consumeren- dan zal de economie groeien als kool maar je hebt er niets aan. Wel machines maar geen boterham met kaas.

Ergens daartussen ligt het equilibrium: Het punt waar de economie per capita niet groeit en niet krimpt. Op dat punt genereren investeringen zoveel dat de economie groeit met de bevolkingsgroei, minder dan 1% per jaar. Alle rendabele investeringen worden gedaan en kapitaal levert geen hogere rendementen dan arbeid.

Maar we zitten nu niet in het equilibrium. Kapitaalsinvesteringen geven een veel hoger rendement dan 1%. Een beetje investering rendeert al gauw meer dan 10%. Anders krijg je ook geen lening bij de bank. En dat betekent kortweg dat er veel te weinig investeringen zijn en alleen de meest profijtelijke gedaan worden: Tekort aan risicodragend kapitaal dus.

Conclusie

Wat er moet gebeuren is duidelijk: De overheid moet de broekriem aanhalen en de burger zijn investeringen laten verhogen. De overheid is immers niet een partij die erg goed is in tegen minimale kosten investeren en consumeren en de recessie is niets anders dan de scepsis van de burger over de overheidsfinanciën. Of heb je laatst nog Griekse staatsobligaties gekocht?

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Economie

Kom maar door!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.